شعر و ادب
جار دې شم...
خیر دی،درته لاره کې ایسار به شمه،جار دې شم
څومره چې ته وایي،انتظار به شمه،جار دې شم
دومره مې مصروف مه ساته ژونده،لږ څۀ وخت راکه
لږ د چا غمونو ته وزګار به شمه،جار دې شم
څو شېبې مې پرېږده،رانه مۀ پوښته چې څۀ چل دی
ساه اخلم سلګیو کې،کرار به شمه،جار دې شم
مورې! خیر دی درد کې ځان ته مه وایه چې مړه دې شم
مورې! چې ته نه یې خوار و زار به شمه،جار دې شم
دومره مې له پامه ګوره مۀ غورځوه،خوښه دې
ژونده! درته کله خو په کار به شمه،جار دې شم
ماته په سر توره مور دُعا کوي،یقین مې دی
بېرته په همزولو کې د شمار به شمه،جار دې شم
ته که مې اوس هم په یارۍ ستړی یې نو ووایه
خیر دی کنه ستون پر نیمه لار به شمه،جار دې شم...
نور ولوله
گنجور - جستجو
اقبال لاهوری
زبور عجم
انقلاب! ای انقلاب!
اقبال لاهوری
اقبال لاهوری » زبور عجم
خواجه از خون رگ مزدور سازد لعل ناب
از جفای دهخدایان کشت دهقانان خراب
انقلاب!
انقلاب ای انقلاب
شیخ شهر از رشته تسبیح صد مؤمن بدام
کافران ساده دل را برهمن زنار تاب
انقلاب!
انقلاب ای انقلاب
میر و سلطان نرد باز و کعبتین شان دغل
جان محکومان ز تن بردند محکومان بخواب
انقلاب!
انقلاب ای انقلاب
واعظ اندر مسجد و فرزند او در مدرسه
آن به پیری کودکی ای...
نور ولوله
زړۀ خفه دی...!
د مینې،امن زنده ګۍ پسې مې زړۀ خفه دی
چم کې کرارې،کرارۍ پسې مې زړۀ خفه دی
څۀ بې لالچه، څۀ بې تمې او خلوص نه ډکې
هغې ساده شانته یارۍ پسې مې زړۀ خفه دی
دلته د ګل،ګل ، څانګې، څانګې ځوانۍ قدر نشته
د چا ګلاب،ګلاب ځوانۍ پسې مې زړۀ خفه دی
د شنو لښتیو دواړو غاړو ته، پر پوله ناسته
د کلي،چم انډېوالۍ پسې مې زړۀ خفه دی
د ماشوموالي د مکتب، دوهمِ باء ټولګي ته
چې تلم، د مور د لاس روپۍ پسې مې زړۀ خفه دی
کال کې بۀ یو کوچني اختر ته موږ جامې کولې
ژونده! هماغې غریبۍ پسې مې زړۀ خفه دی
سپینه کوچیه ښاریه کې مې زړۀ خولې ته راشي
غرۀ او راغۀ، دښتې، کیږدۍ پسې مې زړۀ خفه دی
...
نور ولوله
افغانستان...!!
ښېرې بۀ کوي ډېرو ته ضرور افغانستان
پۀ زړۀ زخمي،زخمي پۀ زړۀ رنځور افغانستان
حیران دی چې د کوم مرض علاج وکړي اول
اخته پۀ سل مرضه او نا سور افغانستان
د سوال لپه یې خپلو شتو کې بل ته وي نیولي
پۀ خپلو شتو کې بل ته وي ، مجبور افغانستان
چې بیا یې لۀ ډیلي تر اصفهان چلیږي راج
خاونده بیا کړې هاغسې باتور افغانستان
بد رنګ یې پۀ رنځور حُسن ملنډي وهي ولې؟
اوس هم پۀ خپل ښائست دی لا مغرور افغانستان
ورکړي ورته هر یؤ دي پۀ شاتو کې تل زهر
یو نۀ دی لري څو ډوله تربور افغانستان
مجبور بۀ شي او ځان سره بۀ ډېر کړي نور هلاک
اخر بۀ شي،اخر بۀ شي خونپور افغانستان
کوچیه افرین پرې، چې پرېوځي نه، ساه اخلي
...
نور ولوله
خو چې ته مې ولیدلې
ماشومتوب و، پاچهي وه
کوټنۍ مې جوړولې
ناوکۍ مې په کې ځان ته ودولې
افسانې مې اورېدلې
پاچهۍ مې جوړولې ورانولې
ښاپېرۍ مې له ښیښو نه را ویستلې
شهزادګۍ مې له دیوانو تښتولې
معشوقې مې په خوبونو کې لېدلي
چې را ویښ به شوم له خوبه
د خیالونو په پنسل مې رسمولې
دغه درستې به په ما مینېدلې
چې په تله د ورېښمو مې تللې
بس پوره په تول اووه ګله ختلې
څه وړې ماشومې هیلې
مې په ټال کې زنګولې
په سندرو مې ستایلې
په للو مې ویدولې
دا ماڼۍ د تصور مې
تر آسمانه غځېدلې
په دې هره یوه ماڼۍ کې
زما ناسته معشوقه وه
چې وه هره یوه جوړه...
نور ولوله
تور سیوری؛ د روسي ادب نادره ادبي ټوټه
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
د روسي ادب هغه نادره
ادبي ټوټه چې کرښو کې
ډېر نور مفاهیم هم لري...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
دوه دقیقې کېږې، مړ شوی یم، دلته ملایکو سره یواځې اوسم، نور مخلوقات هم دي، خو زه یې نه پېژنم، ملایکو ته مې زارۍ وکړې چې ژوندی مې کړي او بېرته مې دنیا ته خپلې ناوکۍ ته ولیږي، ځکه هغه ډېره کشره رانه پاتې شوه او خپل هغه بچي ته مې ولیږي چې لا یې د دنیا رڼا نه ده لیدلې... ، لیږ ځنډ وروسته یوې ملایکې د تلویزون غوندې شی راته راوړ! هغې راته کړه: دنیا ته تګ دې ناشونی دی، موږ دومره درسره کولی شو چې له دې سکرین نه خپل کور لیدلی، څارلی او خپل زړه ډاډه کولی شې.
...
نور ولوله
بلا وهلی...
راغلی د زړۀ کور ته زړۀ نا زړۀ بلا وهلی
ستا یاد ځوانیمرګی پۀ لمر خاتۀ بلا وهلی
شېبه، شېبه دې تنده پسې نیسي،جل دې اخلي
څوک ژوند کې وي ضرور لکه؛ اوبۀ بلا وهلی
پۀ چیغو پۀ زاریو پۀ غږو نۀ را ویښیږي
قسمت بۀ مې تر څو وي ډوب، وېدۀ بلا وهلی
څوک ځېر شي، پۀ غصه شي، چې بیا ژاړې چا پسې؟
چې مات مې شي پۀ سترګو کې باڼۀ بلا وهلی
پۀ یار چې سخته راشي لکه خام نوی بندي
لۀ ډاره پۀ ځان ومني، هر څۀ بلا وهلی
لۀ ځان سره یې پټې سترګې ځکه ګرځوم
پۀ چا مې بیا ور خوږ نۀ شي ، دا زړۀ بلا وهلی
د چا د یاد شپېلۍ،رمه،کیږدۍ ورته پۀ زړۀ شي
کوچی چې یادوي هر وخت، راغۀ بلا وهلی
...
نور ولوله
بس د مینې یو سرود
شاعر بنیادم هم عجیبه وي، چېرته چې یوه خوږه یوه دردمنه کیسه واوري یا ولولي،بس د شعر پیریان را و تورېږي. او یو څه ولیکي.
کله بخت یاري ورسره وکړي، دا څه لیکل یې پر نورو زړونو هم خواږه ولګي. او کله بیا بخت سرچپه وي، د چا خبره پر زړونو خوږې منګولې کې نه ږدي. هغه څو ورځې وړاندې افغان کرکټر نړیوال ستوري ښاغلي راشد خان یو ټوېټ کړی و.
دردمنه او خوږمنه خبره یې کړې وه. ویلي یې وو: زه ماشوم په جنګ کې را لوی شوم، زه پر دې پوهېږم چې ماشومان څومره له جنګه وېرېږي، دعا یې کړې وه چې افغان جنګ دې خدای ودروي. ما چې د راشد خان دا کرښې لوستې، له زړه نه دوه څاڅکي اوښکې هم سترګو ته راغلې وې. دې اوښکو بیا سمدلاسه رنګ راوړ، او داسې یو څه مې ولیکل. نه بوهېږم تاسو یې شعر بولۍ که شعار خو زما دوو څاڅکو اوښکو دروازه ورته پرانیستې د...
نور ولوله
غزل – پير محمد کاروان
وروڼو د خدای لپاره، دا بې دینه ڪار مه ڪوئ
د دې یوسف وطن له مینې نه انڪار مه ڪوئ
مه یې ڪوهي ته غورځوئ مه یې داړئ په لېوه
همـ یې سودا د نوي مصر په بازار مه ڪــوئ
ڪه لاس مو تش وي اؤ په ګل باندې یې نه شئ ویشتی
پر سپین تندي خو یې د تورو ڪاڼو وار مه ڪوئ
دی ظلمـ جبر چې په زړه ورته پنجې لګوئ
ازار به و مومئ دا چارې د ازار مه ڪــــوئ
دې مور و پلار وطن ته ځای د زړه په تل ڪې ساتئ
بې حُرمتي خو چېرې هــمـ د مور و پلار مه ڪوئ
دا د مېوو، خوږو اوبو، پستو وږمو خزانه
په خپله وساتئ سپارل یې پر ښامار مه ڪوئ
سوله چې خیر دی پ...
نور ولوله
د ادبياتو ځانګړنه ده چې دوستان او دښمنان ټول په يوه دېره کې سره راټولوي
دويم نړيوال جنګ روان و، د متحدينو جنګي الوتکو د جرمني په هدفونو باندې بمبارونه پيل کړي وو.
دجرمن پوځ دافع هواګانو د ځمکې لخوا اسمان ته خولې نيولې وې او پاس يې په الوتکو سور اور جوړ کړی و ، د توغنديو په همدې باران کې يو ستره مرمۍ ولاړه او سيده په يوه جنګي الوتکې ولګېده.
الوتکې مښوکه د ځمکې په لورې کږه کړه ، ځمکې ته په سرعت را روانه وه خو د الوتکې د پيلوټ درک ونه لګېده، نه يې چترۍ خلاصه کړه او نه يې د ژغورنې کومه وروستۍ هڅه وکړه.
الوتکه د مديترانې سمندرګي په تل کې ډوبه شوه.
یو ساعت وروسته د جرمني د پوځ راديو وویل:
دا د جرمني پوځ راډيو ده ، او ...
نور ولوله
ضرورت
له اخلاص ډکې دعا ته ضرورت دی
هم درمل او هم دوا ته ضرورت دی
چې د ټولو مؤمنانو سرته خیر شي
رب ته وژاړئ،ژړا ته ضرورت دی
ربه! نیک عمل لپاره راکړه عمر
ربه! ژوند ته، ربه سا ته ضرورت دی
ربه! ته په خپل کار ښه پوهیږي ربه!
ربه دا وخت چې وبا ته ضرورت دی
سرمایه د نیکۍ مخکې له ځان لیږئ
ورته مخکې بیا سبا ته ضرورت دی
څه موده به خیر بیلتون ته فرصت ورکړو
که څه هم یار او اشنا ته ضرورت دی
دا اوس هم یو ضرورت دی چې ګوښه شو
که کارونو د دنیا ته ضرورت دی
شکر موږ داسې ټولنه کې ساه اخلو
هم ډاکټر او هم ملا ته ضرورت دی
که د ژوند تیاره کونجونه مخ ته راشي
...
نور ولوله
کچکول
سوله را واچوئ کچکول کې قلنګ چاسره دی
وخت يې دی نن ګوره سبا بيا ملنګ چاسره دی
مرغيو کړي دي بچي ددغه چم ځالو کې
ډزې دې نه کوي هېڅوک چې تفنگ چاسره دی
چې انسانان وي نو پو هېږي د انسان په ژبه
څنګه به پوه شي دڅاروي چې فرهنګ چا سره دی
بېګاه نږدې کلي کې ډزې وې لوګي راختل
يو ورور بل ورور ته بم اېښودې ؤجنګ چا سره دی
د وينو سیند مو د پردو دښتې خړوبې کړلې
نور پرې بندونه را تړمه کلنګ چا سره دی
قلبه کومه دغه شاړې د خپل لاس په ګوتو
کوکنار پرې نه کرمه نور ۔ لونګ چاسره دی
زه د افغان دکړېدلي ژوند تاريخ پرې ليکم
قلم وچ شوی راته وايه چې رنګ ...
نور ولوله
هر یو رنځور ته...!
د روغ صحت د خووږ غږ انتظار دی رنځور
د ژوند د کالۀ خونه کې ایسار دی رنځور
پرون به هر قدم سره مستۍ نه نڅېدۀ
نن مړاوی څانګې، وانګې خوار او زار دی رنځور
نۀ کار شته،نۀ روزګار شته،نۀ مستې نۀ په کې شور
خفه یم، د زړګي مې بیا ټول ښار دی رنځور
د کومو شېبو یاد پسې اخیستی د ځوانۍ
روان د زړۀ په زور کرار،کرار دی رنځور
زما په څېر الحمدلله هر لیونی روغ
او ستا په څېر چې ګورم هر اوښیار دی رنځور
اوږدۀ،اوږدۀ ساتل یې امیدونه د دونیا
څوک ساه نیولی ناست پر نیمه لار دی رنځور
له کبره یې پرون ډېرو ته نۀ کوو سلام
وهلی نن د خپل غُرور ازار دی رنځور
دا څوک یادوي،چا باندې خفه دی،خوا یې شنه ده؟
پوی نه یم ...
نور ولوله
نننی مسلمان
چې له لومړۍ نه کړي دفاع له دويمې هم نه کوې
يهود که نيسي مدينه بیا به هم غم نه کوې
ستا د ايمان ارزښت به څومره وي په خپله وايه
چې يوه ذره کار په قرآن او سنت سم نه کوې
نفوس دې نن سبا له دريوو ملياردونو اوړي
هسې د خولې غږ خو کوه که کار د بم نه کوې
ډزېږي نۀ پر دې وسلو دې الله اور پورې کړه
چې پرې دفاع د لومړنۍ قبلې حرم نه کوې
نه قذافي شته نه صدام چې يې ځواب ووايي
عرب نر ښځو نه به طمعه د پرتم نه کوې
فلسطين سوځي ته يې اور ته تودوې لاسونه
غلام واکمنه ! ولې سوچ د جهنم نه کوې
مسلمه پاڅه! دا زنځير او زولنې ماتې کړه
نور به باور د واکمنانو په کرم نه کوې
ټول اسلامي امت په شان دی د يو تن او وجود...
نور ولوله
د اقصی شاه زلمو ته!
استاد ناګار
د فلسطین زلمو! شپیلۍ د انقلاب پوکمه
نوا د شور مې د نړۍ له اوچت بام واخلئ
د ((افغاني)) د غیرتي ولس له ګرمې سینې
په لاهوتي ژبه د ((لاتخف)) پیغام واخلئ
ځئ چې تکبیر کړو همنوا، دومره قوت ورکړو
چې د ګوټ ګوټ له فلسطینه ((ایوبی)) پاڅي
زما د فتحې د وروستي آیت لوستلو لره
جهان راولړزي له خاورو ((غزنوی)) پاڅي
د سرو او سپینو طاغوتمارو دا بوتپاله نړۍ
یو ځلی بیا د بوتشکن د تورې شرنګ غواړي
ستاسو پاڅون ستاسو خوځښت خپله پراښه غیږ کې
زما د مستو شاه زلمو د وینې رنګ غواړي
نور د ختیځ او لویدیځ اسری په ځمکه ولئ
یواځنۍ د خلاڅون لاره ((حبل الله))خپله کړئ
...
نور ولوله
