يوه ترخه خاطره

ورته و يې ويل ؛

ور خلاص کړه ...

مستنطق جګ شو او د مخامخ خونې ور يې پرانيست ...

مېرمن مې لوڅه لپړه پکې ناسته وه ؛ را تانده شوه ...

پر سينه يې خورې ورې زلفې ورکش کړې او د عورت پټولو لپاره غونجه کېناسته ...

زه د زندان په بله خونه کې د نجيب تر متروکو لاندې پروت وم ...

راته و يې ويل :

ووايه ؛ د کوم سازمان غړی يې ؟

اعتراف کوې او که دې مېرمنې ته ورشم ... !

زما په خوله تر دې مهاله د اعتراف خبره نه را غبرګېده ؛ ځکه چې نه مجرم وم او نه د کوم تنظيم غړی ، و يې وهلم ، برقي شارتونه يې راکړل ؛ په ډول ، ډول عذابونو يې تعذيب کړم ، همدا يوه خبره يې راته کوله :

د C I A  بچيه اعتراف وکړه ...

د مېرمنې په دې ډول ليدلو مې يوه سوې کړيکه له خولې ووتله !

ددې صحنې زغم ډېر سخت ؤ ؛ ځکه خو مې و پتېيله چې هره ټاپه پر ځان و منم !

ور غبرګه مې کړه :

له هر سازمان سره اړيکه لرم ؛ ووایاست د کوم سازمان پر غړيتوب  اعتراف وکړم !!

مخامخ پرانيستی ور يې بېرته بند کړ ...

نجيب امر وکړ ؛ و يې وهئ ...

سخت يې ووهلم ، برقي ډنډې يې را کړې ...

پر زمکه را و لوېدم ، بيا يې پر واوره پرېيستم او همدا يوه خبره يې راته کوله ؛

د CIA بچيه اعتراف وکړه ... !

د آريانا افغان هوايي شرکت هوا باز چې دا خبرې کولې ؛ د سترګو پيالې يې له اوښکو ډکې وې !

بيا يې وويل ؛

 دا د 1359 کال پېښه وه  ، نجيب د خاد ريس  او افغانستان د روسانو تر چپاو لاندې ؤ !

تر شپږ مياشتې زندان وروسته ، زه له زندانه را خلاص شوم ؛ خو د هغو ورځو خاطرې مې هيڅ نه هېرېـږي !!