د قرآن کریم سره سطحي چلند زمونږ د بربادی راز دی

که چیرې امکان درلود چې وخت بیرته شا ته شي نو ما به خپل د ژوند دویم فرصت کې هڅه کړی وه چې یا ډاکټر یا انجینر او یا داسې پوهه مې ترلاسه کوله چې تل د ټولنې سره په اړیکه کې وای او ګټه می ور رسیده ، نه دا چې اوس ټوله ګټه مې یو څو حرفونه دي چې په مجازي پلیټفورم کې وړاندی کوم.

هر څوک چې دغه علوم لري، باید روزمره سهر اول د شکر سجده وکړي چې الله تعالی پدې پوهې نازولئ . زمونږ په ټولنه کې امکان لري چې تاسې د مباح علم د خاوندانو په نوم ستاسی رول تهمیش کړي، اما تاسې قرآن ته رجوع وکړئ نو تاسې به خپل قدر او منزلت هلته ووینئ ، د خپل تخصص په چوکاټ کې ستاسی هر حرکت عبادت دی ، همغه ستاسی لمونځ او تسبیح ده ، تاسې ټولنې ته روزمره د قرآن هغه لارښوونه په عملي توګه ورښېئ چې ویلي: نیک اعمالو باندی قایم اوسئ .

آیتونه ډیر زیات دي، خو څه چې کم دي یو عقل او بل د الله کلام ته احترام ، نو ځکه اوس مونږ د انسانانو د ژغورنی او هر بل اړتیا پوره کولو بخش کې تخصصونو او صنعتونو ته مباح ، دنیوي بې ارزښته علم خطاب کوو .

لاندې آیت کې څښتن تعالی وايي چې ما داود علیه السلام ته د زغری لباس ورزده کړ تر څو تاسې له خپلمنځي پر یو بل زور ازمايلو څخه وساتي . له همدې مخې هر څوک چې په دنیا کې د هغو پوهو څخه برخمند کیږي چې پکې بشریت ته ګټه وي ، هغه پوهه همغه انسان ته یو الهي تحفه ده . او څوک چې د دوی ګتې ترلاسه کوي یا په مستقیمه توګه یا غیر مستقیم نو هغوی ته څښتن تعالی وايي: ایا تاسې شکر نباسئ !

البته د قرآن شکر الفاظ ندي چې ووايې مننه ، بلکې داسې عمل وکړې چې د دغه شکر ښکارندوی اوسي.

په پای کې یو ځل بیا وایم : کاشکې مستري وای ، کاشکې دهقان وای، کاشکې برقي وای ، ....... او هغه کسان چې الله تعالی پدې پوهو نازولي ، تاسې د آخرت په اړه هیڅ تشویش مکوئ ، ستاسی هر قدم عبادت دی. زما غوندې خلک (ملایان) دې پخپل آخرت وډار شي چې د کولو دپاره څه نلري او یواځې خبری کوي.

[سُوۡرَةُ الاٴنبیَاء : 80]

او موږ هغه ته ستاسي د ګټي لپاره د زغري جوړولو صنعت ورښودلى ؤ، تر څو چي تاسي يو د بل د زور ازمايلو څخه وژغوري، نو ايا تاسي شكر ايستونكي ياست؟