شهيد معلم محمد هاشم

هاشم شهيد در سال ١٣٣٧ در دامان عبدالطيف در قريه آدينه مسجد ولسوالى چهار بولک ولايت بلخ ديده به جهان پر آشوب باز نمود. از آوان طفوليت استعداد سرشار و چهره با وقارش از آينده درخشان آن نويد ميداد، همين بود که والدينش او را شامل مکتب ابتدائيه بلخى نمودند تا با شد وى روزى مرد روزگار شود. موصوف در دوران تحصيل شاگرد ممتاز صنفش محسوب ميگرديد در سال ١٣٥٤ از آنجا فارغ متعاقباً شامل ليسه نوبهار بلخ گرديد، و با اخذ نمرات عالى در سال ١٣٥٩ تحصيلات خويش را در آنجا به اتمام رسانيد هنگاميکه روسهاى ملحد در سرزمين اسلامى و مرد خيز ما هجوم آوردند، معلم هاشم شهيد عليه آنان ملت زجر کشيده خويش را به مبارزه و قيام وا داشت و با شروع جهاد مسلحانه جهت اداى فريضه دينى و کوبيدن سنگر هاى کفر و کمونيزم دست به قبضه سلاح برد و تا پايان عمر لحظه ئى سنگر گرم پيکار را ترک نکرد او در مدت هشت سال پيکارش در پيشتر  از ١٥٠ معرکه خونين و کفرشکن شرکت نمود يک کارنامه آنرا طور نمونه در اينجا متذکر ميشويم.

بتاريخ ٢/٤/١٣٦٦ تحت قومانده اين پيکارگر راه خدا جل جلاله رزمنده گان اسلام شاهراه عمومى بلخ و جوزجان را در قسمت قريه کوشکک بررخ کاروان روسها و روس پرستان مسدود نمودند که در نتيجه نبرد خونينى بوقوع پيوست در اين معرکه خونبار ٥٣ عراده موتر و يک عراده تانک دشمن طعمه حريق گرديد و سه عراده موتر کوماز، هشت سلندره و کراز به غنيمت گرفته شد.

و از سپاهيان اسلام هر يک عبدالرحمن و محمدالله مسکونه قريه شيشه خانه جراحت برداشتند.

فيصل شهيد در معارک نبرد چندين بار زخم برداشت و يک چشمش را نيز شهيد داد رنج ها محروميت ها و زخم ها او را نه تنها در تعقيب هدف مقدس جهاد در راه خدا جل جلاله باز نداشت بلکه او را مصمم تر ساخت او که نمونه کامل تقوى، ايثار و فداکارى در راه خدا جل جلاله بود ميگفت: ((با خداى خود پيمان بسته ام تا در راه او سر ندهم دست از مبارزه و جهاد بر نمى دارم)) چنانچه بروفق مرامش به شهادت رسيد.

مامور اسحاق رزمنده معروف و الگوى مقاومت و تقوى که معاون او بود سالها را در کنار هم گذشتانده بودند در سنبله سال ١٣٦٦ در يک نبرد خونين در برابر روسها ملحد شهيد گرديده بود هاشم اين مرد حماسه و جهاد که چهره با وقار و قامت رسا داشت از اخلاق حميده و عالى اسلامى برخوردار بود سرانجام او گوهر نايابى را که سالها در تلاش آن بود در يافت و در ٦ سنبله ١٣٦٧ حينيکه شاهراه عمومى بلخ ـ جوزجان را بررخ روسهاى زبون و نوکران پست فطرت شان در قسمت قريه گورتپه مسدود نموده بود سينه ظفر آفرين آن مورد اصابت مرمى دشمن نابکار قرار گرفته و به فيض شهادت نايل گرديد.

                           انا لله و انا اليه راجعون