مسلمان را در حضور و غیاب احترام کردن
مسلمان بر مسلمان حق دارد, این حق هم در حضور مسلمان بر مسلمان واجب است و هم در غیاب آن.
البته در جامعه ما بعضی ها عادت دارند که در حضور مسلمان , ظاهر آرائی کرده از اخلاص , صداقت, محبت و احترام صحبت می کنند اما در غیاب,او را هتک حرمت, جرح و بدگویی نموده در حق او زبان درازی و جفا می نمایند.
سوال اینجاست که آیا این شیوه و طرز زندگی معنای ترقی , زیرکی و خواست زمان است یا گویای بی تربیتی و دوری از اخلاق و تهذیب اسلامی است؟!
نقطه جالب و خنده آور دیگر این است که این شیوه حتی در میان بزرگترین مدعیان دعوت و خادمان دین و پیشوایان دینی و حامیان ایدیالوژی اسلام نیز دیده می شود. کاشکی این طرز روش تنها برخاسته از کارنامه های بچه های کوچه و صاحبان عقاید ابتذال و ولگرد می بود که در آنصورت مشکلات کمتر بوده اصلاح آسانتر می بود. پس مسلمان باید در ظاهر و باطن و در ظهور و غیاب با مسلمان یکسان باشد.
تبصره / نظر
نظرات / تبصري
د همدې برخي څخه
شریک کړئ
زمونږ فيسبوک
