څومره بې وفاء ده دا دنیا

د جنازې کټ یې د کور په دروازه را وویست، په لمړي سر کې یې په کور پاتې ښځينه ؤ سره د تل لپاره لیدل ناشوني شول

د جنازې تر شا یې خاوند ، زامن ، خپلوان او خواخوږي په منډه وو

ما يې سپین ږیري خاوند ته کتل چې له درد او غم سره د جنازې تر شا په عجله کې دی

زړه کې مې ویل:

دنیا هم عجیبه ده هغه به هم ورځ وه چې د واده ډولی يې راوړل کیده او شاته يې (وورا) را روانه وه ، د خوشحالی یو ځوږ به وو ، په شونډو موسکا به وه ، هاها به وه

او د يو نوي ژوند پیوند شروع کیده

او نن هم يوه ورځ ده چې جنازه په اوږو اخستل شوې شاته يې ډله خلک ویرجن دي ، چوپه چوپتیا ده ، پیوندونه شلیږي او دردمن زړونه له درده شونډې چيچي

ځان سره مې وويل:

څومره بې وفاء ده دا دنیا

څومره نابوده ده دا دنیا

څومره نیمگړې ده دا دنیا

په هدیره کې خپلوان د قبر شاوخوا دي، ټول له حسرته په ډکو سترگو قبر ته ګوري

هئ ، هئ دلته اوس هغه څوک تر خاورو لاندې شوې چې چایې پر مخ گرد نشو زغملی

وروسته امام او هدیرې ته راغلي خلک د قبر شاوخوا راټولیږي ټول لاسونه لپه کوي او د مړي په اړه خدای ته جرگه کيږي ، د هغې د بښنې او ثبات زارۍ ورته کوي، جنتونه ورته غواړي

د چا سترگې په امام خښې وې ، د چا په قبر

کیدای شي ډیرو به همدا سوچ کاوه چې یوه ورځ به پر مونږ هم د خاورو ډیری جوړیږي او خلک به مو خدای ته دبښنې زارۍ کوي.

آه ربه ! څومره سخته به وي دغه ورځ

آه ربه ! څومره دردناکه به وي دغه ورځ

اې والله العظیم سخته ده

والله العظیم سخته ده