به بهانه تجاوز قواى ناتو و اشغالگران !

١٩ سال ديگر از جنگ چهار دهه پسين با تجاوز ها ، اشغال ها ، كودتا ها ، مداخله همسايه ها ، نبرد هاى نيابتى ، مهاجرت ها ، بى خانمان شدن ، با بيوه ها ، يتيم ها ، معلول و معيوب ها ، محروم از درس و تحصيل ، غرق شدن در بحر و دريا هاى اروپا و با ده ها و صد ها كمبودى و نواقص ديگرى كه شايد اين قلم در حافظه آنرا نداشته باشد ، سپرى و به صفحات و سطور فصل ديگرى از تاريخ پر از خم و پيچ كشور ما افزوده شد.

قواى اشغالگر ايالات متحده امريكا، با شركاء ائتلافى خويش و با همكارى اجيران و مزدوران داخلى كه آنها نيز افغان بودند ، به بهانه نابودى گروه طالبان و يا امارت طالبان كه خود حمايت كننده و طراح اصلى آن بودند و به بهانه محو تروريست بين المللى و القاعده ، كشوريكه تا هنوز هم در وجب وجب جغرافياى آن  بوى بمب ها ، راكت ها و خمپاره هاى شرق و غرب با ماين ها كه زخم هاى آن تازگى داشت و دارد  و تا هنوز يتيم جنگ هاى يك دهه و دو دهه قبل در ايام تازه جوانى بودند و اشك بيوه زن هاى اين كشور در فراخ شوهر آزادى خواه به رخسار آنها ، خشك نشده بود ، تا هنوز زخم هاى ناخن ها  ، استخوان ها و عضلات محبوسين آزادى خواهان زندان پلچرخى و مجاهدين عليه قشون سرخ ، احساس آرامى و سكون نكرده بودند، كه با يك جنگ ديگرى كشور و مردم ما مواجه شدند.

در اين جنگ و اشغال جغرافياى و عده يى از مردم در عيش ، عشرت و آرامى بودند ، ميله ها و خوش گذارنى ها داشتند ، در يك قسمت از جغرافيا بلند منازل ، مكاتب ، مدارس و پوهنتون هاى غير معيارى با رسانه هاى مبتذل و غير مبتذل در حالت رشد و تعالى بودند و عده يى ديگرى در جغرافياى متفاوت همين سرزمين  به زير آسمان افغانستان از بمباردمان ، انتحار و انفجار رنج برده و در انتظار صلح ، امنيت و آرامى بودند.

عده يى بودند كه در دو دهه پسين جوانان ، اطفال و كودكان در پهلوى زبان هاى مادرى و رسمى كشور ، السنه خارجى و زبان كمپيوتر و تكنالوجى را آموختند ؛ اما عده يى از اين نعمات محروم و حتى از سواد السنه مادرى و تعليمات ابتدائى نيز محروم شدند.

در اين جنگ نخواسته از آدرس اكثريت افغان ها ، طبق راپور و آمار رسانه ها ، تنها ايالات متحده امريكا يك تريليون دالر هزينه و به تعداد ٢٥٠٠ تن از عساكر نظامى اين كشور تلف شدند و تعداد تلفات افغان هاى غير نظامى در دو طرف جنگ از انتحار ها و بمباردمان بيشتر و زيادتر از اين بوده است و به روايات از سخنرانى رئيس جمهور ٤٥٠٠٠ از نيرو هاى امنيتى و دفاعى كشور در يك انتروال و يك مقطع زمانى تلف شدند، اينكه به چه تعداد از طالبان مسلح تلف شدند ، آمار و شمارش دقيق آن معلوم نيست. 

بدون شك پديده شوم جنگ و اشغال عوامل و عوارض جانبى با خود دارند و معمولاً در جغرافياى كه آتش جنگ باشد ، اهالى بومى آن بيشتر متضرر ميشوند و اشغالگران فقط از ناحيه مالى ، تسليحاتى و قواى بشرى متضرر ميشوند. 

حال كه همان اشغالگران دو دهه و يا ١٩ سال پيش بر جغرافياى آزموده و تجربه شده از جنگ و اشغال كه مؤلفه هاى آن در فوق تذكر و تشريح گرديد ، ديگر توانايى مقاومت و جنگ را ندارند و افغان ها در يك جنگ نيابتى و استخباراتى با اسحله و هزينه مالى بيرون مرزى درگير جنگ بودند و هستند ، چه خوب است كه همه با صلح لبيك بگوئيم و از اشغالگران نفرت داشته باشيم و آنهائيكه به هر نحوى اشغالگران را همكارى و لبيك گفتند ، به صفحات ، سطور و حافظه تاريخ ثبت و ضبط سپرده شوند كه بودند عده يى و يا توده يى كه اشغالگران را با دالر هاى سبز رنگ لبيك گفتند و همكارى كردند و خون افغان را ريخته و عضلات و استخوان او را با بمب و خمپاره دشمن تا مادر بمب ها تجربه كردند.

هر آنچه از ادبيات جنگ ، اشغال و عوارض منفى آن را به نگارش و به تشريح گرفته شود به زخم ها ، درد ها و تجارب منفى ما از جنگ افزوده ميشود و ميدانيم كه اين جنگ نيابتى بوده و ما افغان ها و جغرافياى ما ، بيشتر متضرر و متلاشى و ويران ميشود ؛ پس بيائيد در تجليل و تقبيح از اشغال هر آنچه خوب با تجارب و بدى هاى فراوان آن داريم ، صلح ، سكون و آرامى را لبيك بگوئيم ، تا نسل ها ، كودكان ، جوانان و حتى نطفه هاى بعدى اين سرزمين كه روزى در كائنات و جهان پهن آور چشم باز كرده و تنفس ميكنند كه بوى صلح ، آرامى و امنيت را در مشام داشته و مانند كودكان ، جوانان ، اطفال و بزرگ سالان سرزمين هاى ديگر صلح را زمزمه كنند ، سكون را حس كنند و آهنگ آرامى را  انسان گونه و به حيث مسلمان بلند كنند. 

پ ن :- با قبول زحمت در قسمت نشر و پخش آن كمك و همكارى كنيد !