كيسه بُر هاى ديروز و خس دزد هاى امروز !
يادش بخير اوغايتا چه دزد ها و كيسه بُر هاى با انصاف و با ناموس داشتيم فقط با يك چاقو و پل ريش جيب را پاره كرده و يك چند افغانى از نزد مامور صاحب ، مدير صاحب و دوكاندار كيسه بُرى ميكردند و اصلاً بخاطر دزدى و كيسه بُرى با جان ، مال و ناموس مردم معامله نداشتند و با محصلين ، دستكول خانم ها هيچ كار و معامله نداشتند كه به غيرت آنها لكه بى غيرتى بود ، وقتى به دزدى ميرفتند در منطقه و قريه خود دزدى نمى كردند ، به ولايت ، ولسوالى و قريه يى دورتر به دزدى ميرفتند و وقتى به داخل خانه ها و قلعه ها مى شدند ، يك نفر دزد صدا بلند ميكرد ، سياه سر ها و خورد سال ها به يك اطاق شوند و به دزدى شروع ميكردند. به بكس و لباس خانم ها معامله نداشتند ، با خان و ملك قريه نيز پيمان و تعهد داشتند، يادى از يگان ملك هاى خدا بيامرز بخير كه به سراچه او مال و زيورات را بين خود قسمت ميكردند.
حال متاسفانه اين خس دزد ها مثل هر چيز ديگر بى ناموس ، بى غيرت و نا جوان شدند كه بخاطر يك تيلفون و مبائل با خون ، مال و جان جوانان و انسان ها معامله دارند.
