دشمنی با صلح !چهره های مخرب را همه میشناسند !

کوکچه بدخش

من از داکتر نجیب قلباً خوشم نمی آید ، زیرا او را قاتل هزاران مسلمان بیگناهی میدانم که بدستور وی شهید و یاهم به زندان انداخته شده اند . اختلاف ما با کمونیستها اختلاف سلیقوی و یاهم بخاطر چوکی و قدرت نیست . من همانگونه که از تره کی ، امین و نجیب خوشم نمی آید ، از هر کمونیست تاجیک ، هزاره و ازبیک نیز عمیقاً بیزارم .

 در ادارهء که حنیف اتمر وزیر خارجه اش باشد ، پس چه باک که از سالروز کشته شدن داکتر نجیب تجلیل بعمل آید . نجیب را طالبان بخاطر بیخدایی ، مزدوریش به روسها و جنایت و کشتارش در برابر مردم بیگناه افغانستان بقتل رسانیدند . باورم به اینست ، اگر طالبان کار خوب دیگری در زندگی انجام ندهند ، شاید خداوند بخاطر اعدام نجیب از بسیاری اشتباهات شان بگذرد . نجیب در اوج حضور قوای روسی که در وطن ما جنایت میکردند ، رئیس امنیت ملی بود و دوشادوش روسها برضد مردم بیگناه و مسلمان افغانستان به آدمکشی مشغول بود .

 ما گناه خود را خوب میدانیم ، اگر مسعود و جمعیت از پرچمی های نامدارِ چون نبی عظیمی ، دلاور ، بابه جان و ... حمایت نمی کردند و حزب اسلامی هم جنرال رفیع ، منوکی منگل ، وطنجار و دیگران را در بغل نمی گرفت ، امروز اتمر و صدها کمونیست و قاتل دیگر برسرنوشت ملت و کشور ما حاکم نمی بودند . خود کرده را درمان نیست و باید سران حزب و جمعیت از شرمساری و سر افگندگی و اینکه در موجودیت آنها از سالروز کشته شدن نجیب تجلیل بعمل می آید ، سکته نمایند !

 آیا سران جهادی کشور ما که مصروف خوشگذرانی و تجارت اند ، گاهی هم از خویش پرسیده اند که چرا چنین روزگاری پدید آمد و چگونه ملت مسلمان افغانستان با چنین سرنوشت ملالت آور مواجه شدند ؟

 صلح تنها گزینه ایست که آینده کشور و مردم ما را ضمانت نموده و کشور ما را از بدبختی و بی سروسامانی نجات میبخشد . متأسفانه هم مسلکان داکتر نجیب و آنانیکه در سایه اشغال افغانستان صاحب نام و نان شده اند ، مزدورمنشانه تلاش می ورزند تا گزینه صلح را از مردم ما بگیرند . در صلح خیر همگی تأمین میگردد ، اما در اشغال افغانستان و تداوم جنگ تنها کسانی منفعت می برند که در اوج اشغال افغانستان توسط نیروهای اشغالگر به مقام و سرمایه های بیحساب دست یافتند و کماکان تلاش می ورزند تا نقش پای بیگانه ها از کشور ما برچیده نشود .

 تجلیل از سالروز کشته شدن نجیب یک عمل قصدیست و دسته خاصی در داخل حکومت سعی می ورزد تا با انجام دادن چنین اقدامات صلح ستیزانه ، مذاکرات صلح را در دوحه به شکست مواجه نموده و به عمر حکومت ننگین خویش بیافزایند . همانگونه که نجیب را خداوند در برابر آنچه انجام داده بود مجازات نموده و تحقیر نمود ، یقین کامل دارم آنانیکه در نقش قدم او گام برداشته و در سایه اشغال افغانستان میخواهند به آرزوی های جنایت بار خویش دست یابند ، خداوند آنها را نیز سخت مجازات خواهد نمود . این سنت خداوندیست و پروردگار در وعده هایش خلاف نمی ورزد !