قرن مناظرات

اگر مناظرات ذات البینی که مسلمانان در چهارده قرن تاریخ خود انجام داده اند در یک پلهء ترازو گذاشته شود و مناظراتی که در بیست وپنج سال اخیر انجام داده اند در یک پلهء دیگرِ ترازو گذاشته شود، پلهء چهارده قرن مانند پَر مرغ در مقابل ده کیلو سنگ، میشود.

واقعا؟

بلی: چون در بیست وپنج سال اخیر صدها هزار مسلمان  از همه ابزارهای تکنولوژی برای مناظره با همدیگر استفاده کردند و می کنند.

فرقه های سنی،فرقه های شیعی، فرقه های صوفی،فرقه های سلفی،فرقه های تکفیری،با تبارز صدها عالم و سخندان منتسب به خود بر علیه همدیگر بحث ومناظره کردند تا موضوعاتی از قبیل افضلیت بنی امیه،افضلیت یزید،فضیلت حجاج ابن یوسف ثقفی،لزوم قبول حکومت متغلب،معصوم بودن دوازده نفر،قدرت های خداگونهء کسی بنام امام مهدی، دشنام دادن یاران پیامبر،قصه های زیر عنوان ملاحم آخر الزمان،اثبات پای خداوند،اثبات دست خداوند،دویدن خداوند منزّه در نیم اخیر شب،خنديدن خداوند،حجم ریش وبروت،حمله بر دشمن با محض قدرت یافتن وقبول صلح در حالت ضعیف بودن، نقص انسان بودن زن،فضیلت منع تعلیم،فضیلت منع زن از خواندن و نوشتن، کفر شمردن دعوای فضیلت عقل،و ده ها مسائلی از این قبیل صلب بیست وپنج سال اخیر این مناظرات را تشکیل داده است و می دهد.

امّا الحمدلله ثم الحمدلله جای سعادت وخوشبختی این است که محور اصلی این مناظرات وجنگها و دشمنی های مسلمانان بیشتر متمرکز بر بزرگی وخوردی خصیهء فلان شاه وفلان امیر و فلان سلطان و فلان شخص معتوه، بوده است."مگر سعادتی بزرگتر از این وبشارتی شیرین تر ازین سراغ هست؟ ابداً ابداً " بس جَور کشیدیم در این ره که بریدیم/ المنةُ لله که به مقصود رسیدیم.

البته کسانی برای فقه مقاصدی و بیان روح تشریع اسلامی هم در میان این بحث ومناظرات قرار گرفتند اما چندان بازار گرمی نداشتند.

ناگفته هم نماند که بیشتر سعی وتلاش این مقاصدیون هم " از ترس" بر این می چرخید که شخصی را از یک هزار سال پیش پیدا کنند که سخنی گفته باشد که از آن سخن دلالتی بر جواز فکر کردن وتعقل کردن در قرن بیست و یک را،عرضه دارند.

و بالمقابل:

در این بیست وپنج سال دنیای کفر هم مشغولیت های ـ بی معنای ـ خود را داشته است،و نتائج بحث های آنان چیزهای از قبیل رسانیدن آلت به کوکب مریخ بود،"یعنی فقط 225 ملیون کیلومتر اوطرفترک" و یا وارد شدن به عصر نانو تکنولوژی بود، که موبایل های متنوع، اپ های متنوع،و بالآخره هوش مصنوعی، و بالآخره طیاره های درون، و فردا ساخت مگس های هوشمند برای ترور دشمن در تخت خواب،و امثال این بود.

دنیای کفر از این "کارهای عبثِ خود" چیزی کمایی نکرده است جز همینکه فرمانروایی مطلق می کند و انسان خود را در منتهای استغنا قرار می دهد،و آن را که دشمن می شمارد گهی میکشد وگهی میسوزاند و گهی می کوچاند.

در میان این گفتگو با عمک ذکرالدین، ناگه ایشان صاحبِ داملا همسایهء عمک ذکرالدین وارد صحبت شد و با تحسر گفت: چه دنیای کفری بی خبر از حکمت "ضرب زیدٌ عمراً"

یادم از قصه ی آمد که می گویند:

فرزند کدام پادشاهی شوق کرد که بحیثِ عالم متبحر ومناظرِ منتصر یاد شود، ولی مسکین نه خطی داشت ونه حظّی. رندی برایش گفت یگانه راه پیروزی تو بر خصم این است که هر دلیل گفت، درجواب بگو " لا نُسلِّم" قبول ندارم.

خلاصه وقتی به صدها وهزاران مباحث یوتیوبی و تکتاکی،وفیسبوکی، واتساپی،انستاگرامی، می بینیم در میابیم که قرن بیست ویک، قرن مناظرات ما مسلمانان و کوفتن بر فرق همدیگر است.

کسی را که بخت برگردد

شبِ حجله عروس نر گردد.

یاهووووو