آقای صالح از توان خود بالا حرف میزند ؟

کوکچه بدخشی

سخنان دو شب قبل آقای صالح با تلویزیون طلوع و سخنان دیروز وی در محفل هفته شهید بسیار زننده و هشدار آمیز بود . یک سیاستمدار دور اندیش و با تجربه که از حالات و اوضاع افغانستان معلومات کامل داشته باشد ، هرگز چنین سخن نمی گوید . آقای صالح طالبان را تروریست خطاب نموده و به نماینده خاص امریکا ( خلیلزاد ) علناً توهین روا داشت . کیست که نمیداند طالبان در همه جا و حتی در داخل شهر کابل حضور فعال دارند ؟ کیست که نمیپذیرد امریکا همه اختیارات کشور ما را در قبضه دارد ؟ آیا ممکن است بدون حمایتهای مستقیم امریکا حکومت افغانستان ادامه یابد ؟

 چرا آقای صالح احساساتی حرکت نموده و واقعیتها را در نظر نمی گیرد ؟ آیا ممکن است با همه اعلان دشمنی نمود ؟ آیا وضعیت حاکم بر افغانستان ایجاب چنین حرکت های تندروانه را مینماید ؟ آیا آقای صالح بالاتر از مسعود در بین مردم نفوذ دارد ؟ آیا شکست عملیات نیروهای هوایی و زمینی حکومت برای بدام انداختن و دستگیری کرام الدین کریم در پنجشیر برای آقای صالح درس عبرت نبود ؟ مگر میشود با همهء مردم و قوتهای منطقوی و بین المللی به مخالفت برخاست ؟

 سخنان پس از حملهء امروز آقای صالح را شنیدم ، وضعیتش آرام نبود و دست و پایش می لرزیدند ! مگر میشود با امریکا ، پاکستان ، طالبان ، داعش ، حریفان سیاسی داخلی و حتی مردم زادگاه خود بدشمنی پرداخت ؟ چه زیبا گفته اند که « زبان سرخ ، سرِ سبز را میدهد برباد » !

 صلح حرکتیست که به خواست اکثریت مردم افغانستان و حمایت نیروهای خارجی براه افتیده و نهایت مشکل است که بتوان با آن بمقابله برخواست . بجای مقابله با روند صلح که خواست جمعی مردم و جامعه جهانیست ، اگر آقای صالح و همکارانش عاقلانه می اندیشند ، باید در جهت همبستگی نیروهای سیاسی در داخل افغانستان تلاش نمایند . پیشنهاد معقول و سخن بی آلایشانه را هیچ کسی رد نمیکند . حالا وضعیت افغانستان بگونهء قرار گرفته که در همه جا نیروهای مخالف حکومت حضور فزیکی و قابل دید دارند . در چنین حالتی بهترین گزینه آنست که سران حکومت در تفاهم و مشارکت با تمام نهادها و احزاب سیاسی موجود در داخل افغانستان راه تفاهم و دوستی را در پیش گیرد . امریکایی ها ، همسایه های افغانستان و مخالفین حکومت از وضعیت داخلی شهرها و چگونگی تسلط حکومت بر نقاط تحت حاکمیت دولت و آسیب پذیری آنها کاملاً آگاه اند و در صورت لزوم هرگاهی خواسته باشند ، میتوانند مشکل ایجاد نمایند . حمله بجان آقای صالح از سه حالت بیرون نیست . یا این حمله توسط طالبان صورت گرفته و پاسخ سریعیست در برابر سخنان تند وی با تلویزیون طلوع و در سالیاد گرامیداشت از هفته شهید . یاهم گوشمالی است از سوی نهاد های امریکایی مستقر در افغانستان که آقای صالح حضور و موجودیت آنها را به تمسخر گرفته است . و یاهم حرکت و اقدامیست که در تبانی به خواست خارجی ها حلقات داخلی وابسته به بیرونی ها در داخل حکومت انجام داده اند .

 مردم از جنگ به ستوه آمده اند و با چند شعار تند و تیز نمیتوان در برابر حرکت ملیونی صلح ایستادگی نموده و با همگی اعلان جنگ نمود . وقتی آقای غنی و همکاران نزدیکش بخواست خارجی ها تمکین نموده و دستورات آنها را قدم بقدم عملی مینمایند ، پس چرا آقای صالح قصداً خود را قربانی دیگران نموده و حقایق را درک نمی کند ؟

 این دومین حمله ایست که بشکل پلان شده و منظم بالای آقای صالح صورت می گیرد و حمله سومی شاید بسیار مدهش و کشنده باشد . اگر روسها به حفیظ الله امین و خانواده اش رحم نکردند ، آقای صالح باید متقین باشد که امریکایی ها بخاطر برآورده ساختن اهداف خویش بر او و دوست نزدیکش ( غنی ) نیز ترحم روا نخواهند داشت .

 زبان سیاسی و دپلوماتیک باید زبان نرم و ملایم باشد ، نه اینکه بر دیگران تاخته و تلاشها و اهداف آنانرا مورد حمله قرار داد !