چند ملاحظه مختصر در قسمت قانون جدید امر بالمعروف
۱- نخست این قانون باید توسط یک مرجع با صلاحیت ساخته می شد و از همه رای و نظر شان گرفته میشد، بعد از آنکه موادات داخل این قانون نامه به پختگی میرسید به اجرا گذاشته میشد.
۲- بعد از خواندن این قانون نامه برداشت من اینست که یک مقدار بیش از حد در امورات شخصی افراد جامعه تجسس صورت گرفته است؟ آیا تجسس و به این حد تجسس را در امورات شخصی افراد دین به اولیای امور قایل است؟
۳- دین و دینداری بزور آینده خوب ندارد، نماز جماعت و دیگر تکالیف شرعی را بزور بر مردم تحمیل کردن با روحیه اسلام سازگار نیست!!! انسان یک موجود مختار است یعنی اختیار تصمیم اسلام را منحیث دین، نماز خواندن، روزه گرفتن، و اجرای دیگر تکالیف شرعی را خودش دارد نه محتسب و اولیای امور. خدا کند این تصمیم افراطی امارت دریچه دین گریزی را بروی عموم مردم باز نکند.
۴ - از هر چی مهم تر آیا صحت و سقم روایات که امارت درین قانون نامه منحیث منابع استفاده کرده بررسی شده است؟ آیا این روایات صلاحیت آن را دارد که از آنها تکالیف شرعی به عموم مردم اقتباس و استخراج نمود؟ احناف حتی با روایات احاد نیز با ملاحظه عمل میکنند!!! استنباط احکام فقهی و شرعی از روایات دینی بحث بسیار پیچیده و عمیق است.
