ادای مأموریت

نمایندهء خاص وزارت خارجهء امریکا در امور زنان افغانستان که رینا امیری نام دارد وافغان تبار است گفته است: مخالفت نظام حاکم در افغانستان با تعلیم زنان بستگی به فرهنگ افغانستان ندارد، بلکه به ایدولوژی نظام حاکم بستگی دارد.

سخن این خانم در حقیقت انجام مأموریتی است که این نوع خانمها یا آقایان در چنین مناصبی برای گفتنِ چنین مطالبی گماشته می شوند، اینها وظیفه دارند تا هرچیز را گاهی آشکار گاهی بطور ضمنی به گردن اسلام حواله سازند.

طبیعیست این خانم دروغ می گوید، منع تعلیم زنان در افغانستان ریشهء فرهنگی دارد، فرهنگ اطرافی.

افغانستان همیشه کشوری بوده که در آن میان اطراف وشهر تقابل وجود داشته است،اطرافیان معمولاً با کار زنان در زمین و گوسفند چرانی وگاوچرانی وشترچرانی مخالفت نداشتند وندارند ولی به کار زنان در دفتر مخالفت دارند،چون فرهنگ اطرافی با پاکی ونظم سر سازگاری ندارد،از این جهت با تعلیم زنان مخالفت دارند حتی زمانی با سرشماری نفوس و حتی با گرفتن نام زنان مخالفت داشتند، منتها زمانی حکومتهای وجود داشت که با وصف همه مفاسد اندکی عقلمندی داشتند وموضوع را به نحوی مدیریت می کردند.

بعدها طوری شد که اکثر اطرافی ها در سی چهل سال اخیر وارد شهرها شدند و تفاوت میان شهر واطراف تنگ شد، و از سوی دیگر احزابِ جهادی نهضتی از قبیل حزب اسلامی وجمعیت اسلامی در ساحاتِ نفوذ خود در روستاها به تعلیم دختران مخالفت نداشتند بلکه مکاتب می گشودند، این باعث شد تا قسمتی زیادی از اطراف افغانستان حالا با تعلیم زنان هیچ مخالفتی نداشته باشد، اما بعضی قسمتها مخصوصا درچند ولایت جنوب غرب یعنی در ساحات اطراف آن انحطاط فرهنگی برحال خود باقی مانده است حالا همه مردم افغانستان در عدیدی از مسائل فرهنگی گروگان فرهنگ همین چند جا شده اند، وناچار صد سال دیگر انتظار بکشند تا این ساحات مغزشان باز شود، حتی وزیر تعلیم امارت خود به زبان خود می گوید: منع تعلیم زنان سنت های افغانی ماست وما آن را معامله نمی کنیم.

پس خانم رینا امیری این مستحاضه مفضاة دروغ می گوید که موضوع فرهنگی نیست موضوع اعتقادی هست.