مختصراً به بهانه سيلاب ها !

با تلفات جانى و مالى مردم در شهر چاريكار ناشى از سيلاب ها ، حكومت محلى و شاروالى به اين ملامت و مسؤوليت دارند كه در چنين يك اراضى و محل كه خطر سيلاب ها بوده ، نبايد به مالكين زمين و اهالى اجازه داده ميشد كه از لحاظ انجنيرى و ساختمانى منازل رهايشى اعمار ميكردند ، چون اين قاعده و فورمول كلى در همه كشور ها رائج بوده كه در زمين هموار ، دامنه كوه ها ، تپه ها و نزديك به دريا ها و جا هائيكه خطر زلزله بيشتر و مقاومت اراضى كمتر و ديگر آفات طبعى به نظر برسد. 

تيم متخصص در امور و انجنيران ساختمانى بعد از سروى محل و اراضى مردم را اجازه اعمار منازل رهايشى و بلند منزل ميدهند ، بعد از تكرار اين فاجعه المناك و تراژيدى بزرگ به حيث يك متعلم ابتدائى انجنيرى و تجارب از دنياى خارج ، مشوره ما به زمام داران محلى و مركزى در امور ساختمانى و حوادث طبعى اين است كه در آينده متوجه اراضى كشور باشند و اگر در قريه ها هم كسى شهرك و حتى نقاط دور دست مردم منازل رهايشى اعمار ميكنند ، اراضى سروى و بعداً مردم را اجازه بدهند. 

حال هزينه اين مصيبت بزرگ را كيها قبول دارند كه در آن تلفات جانى و مالى همراه باشد ، تلفات مالى شايد چندان درد آور نباشد ؛ ولى تلفات جانى ناشى از اين سيلاب ها درد آور و قابل پرسش است. 

وقتى در دنياى ديگر چنين آفات طبعى مانند سيلاب ها ، زلزله ، طوفان هاى خطر ناك و آتش سوزى مهيب واقع ميشود معمولاً تلفات جانى چندين نفر محدود مى باشد.

ميخواستم يك مقاله علمى مفصل و از لحاظ تخنيكى و انجنيرى و جلوگيرى و محافظت از آفات طبعى به تفصيل به نگارش بگيريم ؛ ولى متاسفانه در صفحات مجازى به چنين مقاله ها اكثريت توجه ندارند.