زَخم زبان خطرناکتر از زخم تیغ وشمشیر ... !!!

عُلَماء میگویند ۹۰ درصد گُناه های بُزرگ ومُهلک وخطرناکی که سبب بربادی وتباهی شخص وجامعه انسانی میشود ، ناشی از اِنحراف ولجام گُسیختگی زبان است .

بناء برای هراِنسان عاقل ومُسلمان هدفمند گوینده ونویسنده یی جداً لازم است که درهرلحظه یی از زندگی مواظب گُفتار ونوشتارخویش باشد ، یعنی کلماتی را برزبان میآورد وکسی را که مخاطب قرار میدهد ، همان کلمات خوب ویابد است که جایگاه شخصیتی وی را دردُنیا وآخرت تعیین مینماید .

خُلاصه اینکه همین زبان است که بوسیله آن اتحاد واتفاق درمیان امت قایم گردیده و درجه ونام شخص را به اثر زیادت ذِکر ویاد الله ودُعاء ونیایش وهمچنان دُرود شریف برنبی اکرم ( صلی الله علیه وسلم ) تا آسمانها بلند مینماید وازهمین مَجرا ومَدرک وی مورد تحسین وتمجید اهل آسمان قرار میگیرد ، ودرعین حال درمُقابل وعکس آن همین بی کنترولی ولجام گسیختگی زبان است که تخم کینه و نفاق را میکارد وسبب ازهم پاشی خانواده ها وملتها گردیده و اِنسان را ازنظر خالق ومخلوق میاندازد وبه قهقرا میبرد .

فلهذا برای مُتوجه ساختن هرچه بیشتر اِنسان و مواظبت وحِفظ زبانش الله رب العزت درقرآن کریم به صراحت فرموده است که : مایلفِظ من قولِِ الا لدیهِ رقیبُُ عتیدُُ -

آیت ۱۸ سوره ( ق ) .

یعنی : اِنسان هیچ سُخنى را بر زبان نمی‌آورد مگر اینکه همان دَم، دوفرشته‌اى مُوظف ومُراقب و آماده براى انجام مأموریت (و ضبط آن) است.

«رقیب»؛ به معناى مُراقب و «عتید»؛ به معناى کسى است که مُهیّاى انجام کار است.

ازهمین سبب واهمیت بُزرگ وویژه آن بوده که شریعت اسلامی نسبت به مُراقبت زبان تاکیدات بیشتر نموده است .

ودربیت شعری وتصویر ذیل نیز به وضوح دیده و به مشاهده میرسد که زخم تیغ وشمشیر بامَرهمی التیام میبخشد اما سُخن ناموزون و ناسنجیده وجَرح کننده چون تیر قلبها را میدَرد وپاره پاره میکند .

ونعوذبالله من ذلک ومن شرور انفسنا ومن سیئات اعمالنا ....

ومن الله التوفیق