حکمتيار: ما به يك جهاد و مبارزه اى خستگى ناپذير ديگر ضرورت داريم

برادران و خواهران عزيز!

پس از اين زمانى كه به مسجد إيمان مى آييد؛ و يا هر مسجدى ديگر؛ و در هر جاى كابل كي هستيد؛ بايد عملاً و ذهناً؛ چنان فكر كنيد كه در سنگريد و از سنگرى به سنگر ديگر مى رويد؛ در هيچ جايى و هيچ لحظه اى؛ مواجه شدن با حوادث غير مترقبه را غير محتمل نگيريد؛ مخصوصاً زمانى كه به مسجد ايمان مى آييد؛ اسلام محل اقامت امام را به نام محراب ياد كرده؛ محراب يعنى محل حرب و جنگ؛ ما بايد آمادگى كامل و عام و تام داشته باشيم و هر توطئه دشمنان اسلام را خُنثىٰ كنيم؛ براى هر نوع حمله دشمن ذهناً آماده باشيم؛ ما با دشمنان خيلى خبيث و پليد روبرو ايم؛ از هيچ پستى؛ رذالت و دنائت دريغ نمى ورزند؛ هيچ چيزى مقدس در زندگى شان وجود ندارد، به هيچ ارزشى باور ندارند، مزدور و نوكر اند؛ به غرض و مرض مبتلا اند، كور و كر اند، همانگونه كه قرآن مى فرمايد؛ براى طاغوت و در راه شيطان مى جنگند؛ يقاتلون فى سبيل الطاغوت.

هر نمازگزار اين مسجد ايمان؛ بايد ذهناً و عملاً آماده باشد كه شايد اين مسجد؛ به اين و آن طريقى؛ مورد تهاجم و هدف عمليات نيرو هاى شر و فساد قرار گيرد؛ بايد براى مقابله با هر پيشآمد احتمالى آماده گى لازم داشته باشد و مصمم و آماده باشد كه با اعصاب آرام و عزم راسخ در برابر آن بايستد و دشمن را از پا در آورد و نگذارد به هدف شوم خود برسد. بايد هر كدام ما از خدا پروردگار خود بخواهيم كه كار شايسته در راه دفاع از اسلام و مسلمانان از ما بگيرد و باعث شكست دشمن شويم. در حادثه قبلى چند مرمى مجاهد مؤمن و دلير مانع يك فاجعه شد؛ بايد هر كدام ما از پروردگار خود بخواهيم كه سعادت سركوبى دشمنان خبيث و جنايتكاران اجير و دفع و طرد توطئه هاى خائنانه و وحشيانه آنان را به ما و هر افغان مؤمن عنايت كند؛ و ما را در زمره كسانى بگيرد كه با دو اشغالگر و ايادى پست شان جنگيدند و كشور و ملت شان را از شر آنان نجات دادند؛ اين تمنا را بايد داشته باشيم كه اين فتنه شيطانى تكفيرى هاى در خدمت جبهه كفر و نفاق؛ نيز به دست ما نابود گردد و امت در مجموع و افغان ها به گونه خاص از شر آن نجات يابد.

يكى از مهمترين و مؤثر ترين كار ها در جهت مقابله با اين پديده شوم وشيطانى؛ جمع آورى معلومات دقيق از افراد و فعاليت هاى اين گروه است؛ كه قرآن هر دستآورد در اين عرصه را عمل صالح و پاداشش را مضمون و قطعى نزد خدا دانسته و مؤمنان را به تلاش در اين جهت تشويق نموده؛ و مى فرمايد:

مَا كَانَ لِأَهۡلِ ٱلۡمَدِينَةِ وَمَنۡ حَوۡلَهُم مِّنَ ٱلۡأَعۡرَابِ أَن يَتَخَلَّفُواْ عَن رَّسُولِ ٱللَّهِ وَلَا يَرۡغَبُواْ بِأَنفُسِهِمۡ عَن نَّفۡسِهِۦۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ لَا يُصِيبُهُمۡ ظَمَأٞ وَلَا نَصَبٞ وَلَا مَخۡمَصَةٞ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلَا يَطَ‍ُٔونَ مَوۡطِئٗا يَغِيظُ ٱلۡكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنۡ عَدُوّٖ نَّيۡلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُم بِهِۦ عَمَلٞ صَٰلِحٌۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجۡرَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ١٢٠

به اهل مدينه و باديه‌ نشينان حول و حوش شان؛ نمى سزد كه از پيغمبر خدا عقب بمانند؛ (و در كنار وى به جهاد نروند و چون او به تحمل دشوارى ها و قربانى جان؛ آماده نباشند)؛ و به جان خود بيش از جان پيامبر بپردازند و رغبت كنند؛ زيرا هيچ تشنگى و خستگى و گرسنگى در راه خدا آنان را فرانمى گيرد و بر هيچ جايى كه دشمن را خشمگين كند؛ گام نمى گذارند و به هيچ دستآوردى از دشمن نائل نمى شوند؛ مگر اين كه به سبب آن؛ عمل نيكويى در (عملنامه شان) براى آنان نوشته مى‌شود؛ يقيناً كه خداوند پاداش اين نيكوكاران را ضائع نمى كند.

يعنى هر گامى كه مؤمن در راه خدا بر مى دارد؛ به هر جايى كه باعث خشم دشمن شود؛ مى رود، به هر چيز دشمن كه دست يافت؛ چه سلاح و تجهيزاتش و چه اسرارش؛ هر تشنگى، گرسنگى و خستگى در اين راه؛ چون عمل صالح و نيك درج عملنامه او مى شود؛ و پاداشش نزد پروردگارش تضمين شده؛ و يقينى.

 ما به يك جهاد و مبارزه اى خستگى ناپذير ديگر ضرورت داريم، بياييد سعادت مبارزه در اين سنگر را نيز كسب كنيم؛ همانگونه كه سعادت و افتخار مقاومت و جنگ در برابر دو ابر قدرت زمان، اتحاد شوروى و ناتو؛ و اذناب ذليل شان را كسب كرديم؛ إن شاء الله در اين مبارزه نيز به فضل و لطف الٰهى پيروز خواهيم شد و خداوند خيرالناصرين تأييد و نصرتش را شامل حال متا خواهد كرد.