اروپا و العرب؟
مؤلف ديويد ماكدول
ترجمه، عبد النبي حسن
چرا اروپا با مسلمین این قدرتا سرحد ترس وخوف وچاره سنجی برای جلو گیری استباقی پیش رفته،ومی رود؟
فراموش نکنیم که اروپا در برابر اسلام والعرب یک بار شکست طولانی خورده، وبرای جلو گیری از تکرارش، میخواهد امت اسلامی در فقر مرض جهل نفاق. داخلی وناتوانی باقی بماند. ومشغول خود باشند.
حکومت هفتصد ساله عرب در اندلس، وحکم خلافت عثمانی در بالقان وارپای شرقی را فراموش نکرده اند.
.وجنگ های صلیبی را تکرار وزنده نگاه می دارند. لیکن به تغیر نام، کاهی بنام دیموکراسی، گاهی بنام،حقوق زن، گاهی بنام حقوق بشر.
وبرای پیش برد اهداف شأن از خود ما عسکر انتخاب می کنند.
دیوید ماکدول نوشته می کند که اروپایی ها عرب را متعصب،خاین، شریر خبیث، وتعهد شکن می پندارند.
وعرب اروپایی را شخص منافق،فرصت طلب، ومیراث استعمار می دانند.
وطرفین نسبت به هم دیگر بی اعتماد، ودرکمین هستند.
اروپایی ها برای گرفتن انتقام از سابقه حکم دراندلس.اسپانیا عالم اسلامی را دچار نفاق مذهبی،گروهی، قومی، منطقوی،قبیلوی ساخته اند ودر هر شرایط مطابق مصالح و منافع خود گروه ، رهبر، حکام می سازن، بعد از سپری نمودن وظیفه اش تغیر وتبدیل می کنند.
ولی همیشه برای ایام آینده بدیل در نظر می داشته باشند. یکی از باحثین مسلمان، الله رحمتش کند، می گوید، فتح آندلس فتح عربی بود، واروپارا بر ضد عالم اسلامی متحد ساخت، که تا حال قیمتش را می پردازیم و پایه دار نماند، هرچه باشد،این یک فکر است،
ثقم وصحتش به دانشمندان مسایل سیاسی ارتباط دارد.
مرحوم می گوید به عوض اروپا باید به آفریقا توجه می کردند، آفریقایی به اسلام اشد ضرورت داشت ودارد. چون اهل کتاب نبودند.
واقعیت همین است که توانستند مارا دچار فتنه های داخلی کنند، ودربین ما تعصب های جاهلی بنام قوم،زبان، عشیره، مذهب حزب، منطقه، ایجاد کردند.
با درد وتأسف وغم واندوه این نعره های جاهلی از حنجره های بلند وبیرون می شود، که هم دعوای اخوت و برادری اسلامی دارند، وهم به تعصبات دامن می زنند.
در حالیکه این دو باهم جور نمی آیندفان فیک خصال جاهلیة، يا ابوذر. به هر صورت، دوا وچاره عالم اسلامی شعار دادن نیست، برای بیداری وسرداری تعلیم، وتربیه درست اساسی مطابق ضروریات عصر وچنگ زدن حقیقی به وحدت ایمانی وتطبیق عدالت حد اقل نسبی در جامعه است.
برای رسیدن به این مرام توزیع عادلانه ثروت تطبیق عدالت وحفظ کرامت انسانی مهم و اساسی است.
به امید بیداری حقیقی برای پیروزی والله غالب علی امره.
