حکمتيار: استعمارگران نظام فدرالى را به هدف تجزيه افغانستان عنوان مى كنند

برادران و خواهران عزيز!

از برخى گروه ها شعار هاى مربوط به چگونگى نظام بعدى كشور شنيده مى شود؛ چون پارلمانى، رياستى، متمركز، غير متمركز و فدرالى!! نه كسى از آنان پرسيده، نه حرف شان شنونده و حمايت كننده اى دارد، نه زمان چنين حرف ها و شعار ها فرارسيده و نه مرجعى سراغ مى شود كه اين خواسته ها در برابر آن بگذارند و در باره اش تصميم بگيرد؛ از بى مضمونى و بى برنامه گى؛ وقت خود و ديگران را به اين حرف هاى قبل از وقت ضائع مى كنند. اكنون و در نبود مرجعى كه به نمايندگى از ملت در براه اين خواسته تصميم نهائى بگيرد؛ از كى و كدام مرجع مى خواهيد كه به مطالبات تان پاسخ بگويد؟ متأسفانه برخى از افغان ها به پيمانه از آزادگى، غيرت افغانى و عزت النفس محروم و قرضدار اند كه از نيروهاى خارجى با وقاحت تمام و به گونه مكرر مى خواهند: بياييد مشكل افغانستان را حل كنيد!! از شوروى و ناتو خواستيد؛ آمدند و با تمام ساز و برگ نظامى شان؛ ولى نه تنها از حل مشكل شما و حفظ تان در اقتدار؛ عاجز ماندند بلكه با زوال و شكست روبرو شدند. در باره چگونگى نظام آينده كشور فقط مرجعى مى تواند تصميم بگيرد كه اجماع ملى را تمثيل كند، اعضاء آن نمايندگان منتخب ملت باشند و هر تصميمش مورد حمايت اكثريت قاطع ملت؛ متأسفانه امروز كسانى در باره چگونگى نظام شرائط وضع مى كنند كه حتىّٰ از قريه و خانواده شان نيز نمى توانند نمايندگى كنند، بياييد اين شوخى ها و حرف هاى مضحك را كنار بگذاريم. اگر جدى و صادقيد و در پى حل بحران؛ بياييد نخست بر تشكيل شورىٰ بزرگ تصويب قانون اساسى اصرار و تركيز داشته باشيم و سپس در همان شورىٰ؛ اگر سعادت عضويتش را داشتيد؛ رأى تان را در مورد چگونگى نظام مطرح كنيد و در برابر مردم تعهد نماييد كه به رأى اكثريت تمكين مى كنيد. 

پديده منحوس احزاب قوم گرا و خواسته هايى كه بوى تجزيه و تفرقه دارد؛ مربوط به دوران اشغال است. اشغالگران همواره مخالف جدى تشكيل حكومت هاى نيرومند مركزى، استحكام وحدت ملى، ادغام اقوام در آغوش ملت واحد و متحد بوده اند؛ حكومت مركزى ضعيف، جزائر مستقل قدرت، سركوبى اكثريت قومى و مذهبى، انتقال قدرت به اقليت هاى قومى، مذهبى و سياسى، تضعيف، تجزيه و انحلال احزاب نيرومند و ملت شمول سياسى و فكرى، دين ستيزى، مقابله با هر آن چه رمز وحدت ملت ها و مايه و انگيزه آزادى خواهى و دفاع از ارزشهاى دينى و ملى شان بوده؛ از بخش هاى عمده ستراتيژى استعمارگران؛ در طول تاريخ و در هر مستعمره بوده است.

استعمارگران و ايادى شان؛ نظام فدرالى را به هدف تجزيه افغانستان عنوان مى كنند؛ اما هرگز موفق به تجزيه افغانستان و تضعيف وحدت ملى ما نخواهند شد؛ افغان ها ملت واحد اند؛ اسلام اين وحدت را تأمين كرده و از تمامى اقوام و قبائل ملت واحد ساخته است؛ تا زمانى كه اسلام است هيچ نيرويى قادر به تجزيه افغانستان نخواهد شد؛ و اسلام چيزى است كه افغان ها حاضر اند همه چيز شان را در پاى آن و به نام آن قربانى كنند؛ در برابر شوروى تسليم نشدند؛ يك و نيم مليون شهيد دادند، پنج مليون مهاجر شدند؛ به ناتو نيز سر خم نكردند؛ نتوانستند تفرقه ايجاد كنند و ملت مؤمن و متحد را از هم جدا نمايند.

اگر سياست ها و ستراتيژى هاى هر دو اشغالگر؛ شوروى و ناتو را در مورد افغانستان به دقت ارزيابى كنيم؛ چند واقعيت ملموس و هويدا را پيش روى خود مى يابيم:

1.    هر دو دين ستيز بودند؛ و مزدوران داخلى شان؛ ملحد، كمونست و سيكولر.

2.    هر دو؛ گروه هايى را استخدام و عليه ملت جنگانده اند كه حاضر بودند ارزشهاى دينى و ملى را در پاى اربابان شان ذبح كنند.

3.    گروه هاى هويت باخته و استعمار زده؛ همواره مقدمة الجيش استعمارگران و اشغالگران؛ در جنگ گرم و سرد بوده اند؛ و چون مبلغين افكار اجنبى، سپاهيان سرسپرده، قلم بدستان مداح و مزدور، تحليلگران دروغ پرداز و مدافع نظرياتى كه به سود اربابان شان بوده؛ عمل كرده اند. ديديم هر دو كمونست ها را در جنگ استخدام كردند و در اقتدار شريك ساختند. به جنگجوى اجير ضرورت داشتند و در ماركيت همين ها را دست بر سينه يافتند و به بهاى ناچيز خريدند.

4.    عده اى براى رسيدن به نظام فدرالى؛ بر نسخه ادامه مقاومت تركيز مى كنند و عده اى ديگر نسخه ريفراندم را پشنهاد مى كنند؛ هر دو نسخه از سوى داكتران كم تجربه و غير متخصص؛ در زمزمه اين شعار هاى وارداتى و غير عملى؛ فقط دهن و زبان از آنان است؛ اما پروژه و مفكوره از  اجنبى. راه حل نه جنگ است، نه وضع شرائط غير عملي و نه استمداد از اجنبى؛ اگر ناتو با حضور پر رنگ نظامى و 160000 سرباز تا دندان مسلح؛ و با تمامى تلاشى كه داشت؛ نتوانست نظام فدرالى را بر افغانستان تحميل كند؛ و اكنون وضعيت چنان است كه اگر احياناً إمارت اسلامى با رفراندم توافق كند؛ 6 مليون مهاجر در آن شركت نخواهند كرد، شما ها كه در خارجيد؛ محروم خواهيد ماند، چون انتخابات جعلى و قلابى دوران اشغال نيز نخواهد بود كه فقط محدود به همه پرسى در شهرهاى تحت تسلط نيروهاى خارجى و حكومت كابل بوده و مردم اطراف و دهات از آن محروم مى شدند؛ همه پرسى نيز توسط كمپنى خارجى چون درملوك نخواهد بود كه نتائج آن در كدام سفارت تثبيت و اعلان شود؛ .... حال نتيجه همه پرسى در باره نظام فدرالى يقيناً و بدون شك چيزى غير از اين نخواهد بود كه اعلان شود: 99.9 در صد در مخالفت با فدراليزم رأى داده اند!! اكثريت افغان ها حتىّٰ با نام فدراليزم نيز آشنا نيستند چه رسد به حمايت از آن. آقايون فدراليست! آيا انتظارى غير از اين از چنين رفراندم داريد؟!!