حکمتيار: ما مخالف تشكيل احزاب سياسى و فكرى نيستيم؛ اما با تشكيل گروه های قومی مخالفيم

الحمد للّٰهِ و كفى و سلام على عباده الذين اصطفى و بعد: فاعوذ باللهِ من الشيطن الرجيم بِسۡمِ اللهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ104 وَلَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ تَفَرَّقُواْ وَٱخۡتَلَفُواْ مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلۡبَيِّنَٰتُۚ وَأُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ عَذَابٌ عَظِيمٞ ١٠٥    آل عمران 104-105 صدق الله العظيم

برادران و خواهران عزيز!

اجازه بدهيد قبل از آن كه به ترجمه و تفسير اين آيات بپردازم؛ چند مطلب مهم روز را با شما در ميان بگذارم:

در اين روز ها شاهد حزب سازى ها و تشكيل تكتلات و ائتلاف هاى جديد نظامى، سياسى و قومى هستيم؛ آن هم از سوى كسانى كه يك جا با ناتو آمدند و رفتند و امروز در كشور هاى عضو ناتو مستقر اند.

لازم است به پديده حزب سازى ها در خارج از كشور و پس منظر و مستقبل شان؛ به گونه گُذَرا و كوتاه بپردازيم و عرائض و مشوره هاى مناسب را به كسانى كه شوق حزب سازى به سر شان زده؛ داشته باشيم.

داشتن حزب يك ضرورت است؛ ما را در استحكام هر چه بيشتر وحدت ملى كمك مى كند، و از تجزيه ملت بر اقوام و قبائل مانع مى شود؛ كشورى كه مردمانش بر محور عقيده و ايديولوژى و احزاب فكرى و سياسى تنظيم و توحيد نشده اند؛ و چون اقوام و قبائل پراگنده مانده اند؛ حتماً به سوى تجزيه مى روند؛ مخصوصاً در مراحل حساس كه با مداخلات اجنبى مواجه اند و تلاش هايى براى تجزيه كشور دوام دارد؛ مثل كشور ما افغانستان؛ ما حزب داشتيم كه به طفيلش توانستيم هم در برابر كودتاى كمونست ها و تهاجم اتحاد شوروى بايستيم و هم در برابر تجاوز ناتو؛ و در هر دو پيروز شويم.

پيامبر عليه السلام مى فرمايد: به پنج‌گانه اى شما را مى گمارم كه پروردگارم مرا بر گمارده است: به جماعت، سمع، طاعت، هجرت و جهاد در راه خدا؛ يعني كه اولين مسئوليت داشتن و ساختن حزب و جماعت است. و ين رهنمود يقيناً كه اهميت ساختن و تعهد در برابر يك حزب؛ حزب الله و جند الله را نشاندهى مى كند.

اما تعدد احزاب زمانى فتنه ها را باعث شد كه گروه هاى سياسى متعددى؛ در خارج از كشور ايجاد شدند؛ و نيروهاى خارجى در تأسيس آن ها نقش كليدى و تعيين كننده داشتند؛ در حالى كه جهاد عليه كمونست ها از سوى حزب اسلامى؛ و به تنهايى آغاز شد؛ بنيانگذار مقاومت مسلحانه در برابر هر دو تجاوز خارجى؛ شوروى و ناتو؛ حزب اسلامي بود؛ و بقيه احزاب پس از آغاز مهاجرت ها و در خارج از كشور ساخته شدند؛ در پاكستان تعداد اين احزاب نخست به پنجاه و شش رسيد؛ هر كس و ناكسى بر بام خانه و دفتر خود بيرقى برافراشت و نامى بر گروه خود گذاشت و در دفتر مهاجرين ثبت نام كرد؛ اما پس اندك زمانى؛ پنجاه گروه را حذف كردند و دفتر هاى شان را بستند و به شش گروه جديد در كنار حزب اسلامي بسنده كردند و در ايران نيز هشت گروه ساختند.

تمامى احزابى كه در چهار دهه اخير و در دوران دو اشغال؛ در خارج از افغانستان ساخته شده اند؛ همه بلا استثناء؛ ناتو را در اشغال افغانستان كمك كردند؛ در اقتدار پوشالى و عاريتى شريك بودند، با نيروهاى ناتو يكجا آمدند و يكجا رفتند.

ما مخالف تشكيل احزاب سياسى و فكرى نيستيم؛ اما با تشكيل گروه ها بر اساس قوم، نژاد، زبان و سمت مخالفيم و آن را به ضرر كشور مى دانيم؛ براى احزاب سياسى چند اصل را ضرورى و لابدى مى شماريم: بايد داراى اهداف و آرمان هاى روشن، خط مشى واضح، اساسنامه اصولى و شعار هاى ملى بوده و ملت شمول باشند؛ نه مربوط به يك قبيله و به گونه اى كه توانمندى و ظرفيت جلب و جذب هيچ فرد قبيله ديگر را نداشته باشد؛ اگر رهبرش پښتون، تاجك، اوزبك و هزاره باشد؛ هيچ عضو غير قبيله رهبر در آن سراغ نشود؛ مخصوصاً در رده هاى مقامات رهبرى و تصميمگيرنده. اين شرط نيز بايد در مورد احزاب سياسى مراعات گردد كه كم از كم ده در صد ملت را تمثيل كند و نبايد بيش از 30% اعضاء حزب؛ مربوط يك قبيله باشند. هر حزبى كه نتوانست در انتخابات ده در صد آراء را كسب كند بايد منحل گردد؛ برود به حزب ملت شمول ديگر بپيوندد.