به بهانه جشن آزادى و استقلال از انگليس ها !

     البته اداى احترام به همه مجاهدين و غازيان راه آزادى در هر بُرهه از تاريخ كشور كه در مقابل متجاوزين و اشغالگران و در دفاع از حريم كشور جان هاى شرين خويش را قربان و ايثار كردند، بخصوص آن مجاهدين و غازيان كشور كه در مقابل سه يورش و تجاوز بريتانياى كبير قربانى دادند.

ياد آورى در اين مطلب فقط از تجاوز انگليس ها به اين مفهوم كه در آستانه جشن از تجليل همان بُرهه از تاريخ قرار داريم. 

     آزادى از اشغالگران و دفاع از نواميس ملى وظيفه و فرض بزرگ شهروندان كشور بوده كه توسط يك شخص ، يك قومندان ، يك قوم و يك غازى بدست نيآمده ؛ بلكه توده هاى عظيم از مردم با هم دست داده و با قربانى ها و ايثار گرى ها به اين نعمت الهى كه آزادى هست، نائل ميشوند.

متاسفانه در كشور ما در هر بُرهه از تاريخ متجاوزين در ميدان معركه و نبرد به شكست فاحش مواجه شدند ؛ ولى در پايان روز و امور سياست و مديريت كشور خويش ، ما ناكام بوديم.

بحث ديگر اينكه ، آنهائيكه قربانى و ايثار گرى كردند ، بعد از هر پيروزى از آدرس زمام داران به تجريد مجبور و با زندان ها ، تبعيد ها و اعدام ها استقبال گرم شدند. 

     آزادى يك نعمت و پديده بزرگ الهى مى باشد كه ملت هاى در عدم آزادى مانند اجساد بدون روح هستند ، با داشتن نعمت آزادى انسان ها و ملت ها به ترقى و تعالى فردى و اجتماعى نائل ميشوند، كه ما مثال زنده آنرا در جغرافياى آسيا و ديگر كشور ها و ملل جهان داريم.

     قابل تذكر است كه كشور و ملت ما از مدت ها است كه از نعمت آزادى و استقلال سياسى و اقتصادى به مفهوم و معناى اصلى آن محروم ميباشند. 

تجليل و گرامى داشت از همچون آزادى ها و بخصوص در همين بُرهه از تاريخ به اين مفهوم و تعبير اجتماعى شباهت به اين دارد كه يك مرد و يك زن با هم ازدواج و عروسى كنند و بعد از يك مدت ناكام زندگى از هم جدا و طلاق شوند و با جدا شدن و طلاق از همديگر سالگرد مراسم عروسى خويشرا سالانه جشن و تجليل كنند. 

     شايد اين فرضيه اجتماعى چندان قرابت به اصل مسئله و تحليل ما نداشته باشد ، چون افكار و برداشت ها از مسائل و قضايا از ديدگاه همه يكسان نبوده و هر كس از ديدگاه و دوربين خويش مسائل را نقد ، تحليل و بحث ميكنند ؛ همچنان به طبعيت و مزاج عده يى از هموطنان ما كه جشن آزادى را تجليل دارند ، خوش نخورده ؛ ولى آنچه واقعيت هاى آشكار جامعه و كشور ما است كه اكنون ما آزادى سياسى و اقتصادى نداريم. اگر آزادى اقتصادى و سياسى به مفهوم و تعبير اصلى آن ميداشتيم در مسائل كشور دارى بخصوص جنگ ، صلح ، امنيت و تشكيل نظام در اختيار خود ميبوديم. 

     يكبار ديگر و به طور مختصر كسانيكه در گذشته كشور را آزادى نصيب كردند و ملت ما را آزاد و مستقل به معرفى گرفتند به روح و روان همه آزادى خواهان و مجاهدين دعا نموده و به اميد اينكه يك افغانستان مستقل و آزاد به مفهوم اصلى و واقعى آن داشته ، نه اينكه آزادى را جشن بگيريم و تا هنوز هم در يوغ اسارت بيگانه ها بوده و آزادى سياسى و اقتصادى فقط به روى كاغذ داشته باشيم.