حکمتيار: به برادران هزاره، تاجك و اوزبك مى گوييم: فريب تبليغات دشمنان اسلام را نخوريد

متن خطبه مشر معزز (جمعه 15 میزان 1401). 

الحمد للّٰهِ و كفىٰ و سلامٌ علىٰ عباده الذين اصطفىٰ و بعد: فاعوذ باللهِ من الشيطن الرجيم بِسۡمِ اللهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ دَمَّرَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَلِلْكَافِرِينَ أَمْثَالُهَا 10 ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَأَنَّ الْكَافِرِينَ لا مَوْلَى لَهُمْ11  محمد: 10- 11 صدق الله العظيم

الله تعالىٰ فرمايي:

نو آيا په زمكي كي نه دي گرځېدلي چي ليدلي ئې وى د هغو پايله څنگه وه چي تر دوى وړاندي ول، الله (هر څه) پرې راوران كړل، او دغو كافرانو ته د همغو په څېر عقوبتونه دي.  دا د دې لپاره چي الله د هغو مولا دئ چي ايمان ئې راوړى او دا چي كافرانو ته هيڅ مولا نشته.

دا مبارك آيتونه موږ ته وايي: تاريخ شاهد دئ چي مؤمنان به له ځلانده او روڼ برخليك سره مخامخ كېږي او كافران به د خپلو كافرو اسلافو په څېر له تياره او سپېره عاقبت سره؛ د دې وجه دا ده چي د آسمانونو او زمكي پالونكى رب؛ د مؤمنانو مولا، حامي او مرستندوى دئ او كافران هيڅ مولا او مرستندوى نه لري.

وروڼو خوېندو!

نن د افغانستان د اوږده تاريخ يوه ډېره توره ورځ ده؛ د يوې ستري او خونړۍ فاجعې پيل؛  21 كاله وړاندې په دغه ورځ امريكايي ځواكونو پر افغانستان بريد وكړ، د ناټو ستر نظامي ځواك او زموږ ټولو گانډيو؛ د ايران او پاكستان په شمول؛ په دې وحشيانه تېري كي د امريكا مرسته او ملگرتيا وكړه؛ د ملل متحد امنيت شورىٰ غړو دا بريد تأييد كړ؛ د روسيې، چين او هند په شمول؛ د نړۍ هيڅ هېواد نه دا بريد وغندلو او نه ئې د مجاهدينو او آزادي غوښتونكو افغانانو د حمايت جسارت وكړ؛ مجاهدين يوازي ول او له الله تعالىٰ پرته ئې هيڅ حامى او مرستندوى نه درلود؛ د ناټو ځواكونه د امريكايي افسرانو تر فرمان لاندي شل كاله له افغانانو سره وجنگېدل په زرگونو ټونه بمونه او راكټونه ئې پر افغانانو وورول؛ په دې اوږده جنگ كي تر يو مليون زيات افغانان ووژل شول، شپږ مليون مهاجر او درې مليونه د هېواد دننه له خپلو سيمو بې ځايه شول؛ د شوروي كمونست او مليشه بقايا او زموږ په گاونډيو پوري تړلي پرديپاله گوندونه؛ د نويو امريكايي بادارانو تر قومندې لاندي او د دوى د گټو لپاره له افغان ولس سره جنگ ته چمتو شول؛ په فوځ او امنيتي ځواكونو كي تنظيم شول؛ مليشې او اربكي ترې جوړ شول؛ د خپلو سياسي او قومي رقيبانو او سيالانو د ځپلو لپاره ئې د ناټو له ځواكونو بې دريغه استفاده وكړه؛ اشغالگران د وړيا جنگي مزدورانو په لټه كي وو؛ همدا دوى ئې په ماركيټ كي لاس پر سينه وموندل؛ ارزان ئې استخدام كړل او د نانځكو په څېر ئې د اقتدار پر كرسيو كښېنول. خو له شل كاله خونړي جنگ وروسته تش لاس او سرټيټي له افغانستان وتلو ته اړ شوبل؛ افغاني مزدوران ئې تر دوى وړاندي وتښتېدل، او نن وضعيت داسي دئ: ناټو په اوكراين كي له روسيې سره په داسي خونړۍ جنگ كي ښكېل ده چي يو بل د اتُمي وسائلو په كارولو گواښي، چين او امريكا په تايوان كي د جگړي په درشل كي دي، په ايران كي دا څلورمه اونۍ ده چي د مېرمنو له لوري داسي پاڅون روان دئ چي غرب ئې كلك ملا تړ كوي او په پراخه پيمانه ورته تبليغات او هڅوني كوي؛ پاكستان د امريكا له لوري تر سختو گواښونو او فشارونو لاندي دئ؛ او ترې غواړي چي يو ځل بيا د افغانستان په ارتباط د پرويز مشرف د دور سياست غوره كړي؛ د همدې فشارونو له كبله د پاكستاني كلداري قيمت د جگړي د پيل په پرتله؛ نږدې درې ځله ټيټي بيعي ته رالوېدلى؛

هيله مو دا ده چي له دې عبرتناكو تجربو هم ناپوه افغانان پند واخلي او هم د افغانستان په جگړي كي ښكېل بهرنيان.

برادران و خواهران عزيز!

چانچه اطلاع داريد از سوى حزب اسلامي افغانستان؛ طرحى سازنده و صلح آمیز براى نجات افغانستان و پایان بخشیدن به بُحران ارائه شد و در اختيار تمامی جناح های ذیدخل در قضاياى كشور؛ چه داخلى و چه خارجى قرار مى گيرد كه مشتمل بر ۷ ماده و ۷ بند توضیحی و اساسی است:

۱- نشست نمايندگان با صلاحيت تمامى جناح های مؤثر افغانی؛ بدون وضع قيد و شرط قبلى؛ و به گونه اى كه هر تصميم و فیصله آن به توافق همه طرف ها خواهد بود؛ نه بر مبناء اکثریت آراء؛ یعنی كه هدف اين نشست جستجوى موارد اتفاقى و قابل قبول برای همه و دريافت راه حلى براى بُحران است كه مورد تأييد همه خواهد بود.

۲- اين نشست کاملا بين الافغانی خواهد بود؛ و هیئت های سه جناح در آن شرکت مى کنند:

الف: حکومت.

ب: مخالفین مسلح.

ج: افغانهای صلح طلب و مخالف جنگ؛ كه هيچ طرف درگير را در اين جنگ يارى و حمايت نمى كنند.

۳- بهتر است نمایندگان با صلاحيت كشور هاى ذیدخل در جريانات چند دهه اخير افغانستان؛ و سازمان ملل متحد؛ به اين نشست دعوت شوند؛ آنها چون ناظر و مؤيد اجلاس و قرار هايش بوده و تعهد مى سپارند که از مداخله در امور افغانستان خود داری ورزيده و از هر فیصله اتفاقی نشست حمایت مى کنند.

۴- محل برگزارى این نشست کشورى خواهد بود که نه حامی هيچ گروه سياسى و نظامى افغانستان بوده و نه نيروهاى متجاوز را در اشغال افغانستان يارى و همراهى كرده.

۵- زمان آغاز مذاكرات، مدت آن و اجنداى بحث؛ به توافق همه و محور هاى بحث اين ها خواهد بود:

الف: تشكيل شورىٰ و جرگه اى معتبر که اجماع ملی را تمثیل كند، اعضای آن نماینده های منتخب ملت بوده؛ در تمامى قضایای مهم ملی عالیترین مرجع تصمیم گیرنده باشد و همه افغانها به قرار ها و فیصله هايش احترام و تمکین كنند.

ب: همین شوریٰ؛ قانون اساسی جديد کشور را تسويد و تصويب نموده و در باره چگونگی نظام آینده؛ تصاميم نهائى اتخاذ مى کند.

ج: قدرت از حکومت سرپرست كنونى به حکومتى انتقال مى يابد كه مطابق قانون اساسى جديد تشكيل مى شود؛ بدون هيچگونه تأخير و به گونه كاملاً مسالمت آميز و طبق توافقات تمامى جناح ها.

د: مجموع این پروسه و مراحل آن؛ از آغاز تا پایان؛ حد اکثر یکسال را احتوىٰ مى كند.

۶- از همين آدرس و به نمايندگى از ملت افغان؛ به جهانیان تعهد می سپارند که نه به مخالفین مسلح هيچ کشورى پناه مى دهند و نه آنان را کمک و حمايت مى کنند؛ کشور های شريك اين نشست نيز تعهد می سپارند که نه در امور افغانستان مداخله مى کنند، نه به مخالفین مسلح اش پناه مى دهند و نه به حمایت و كمك شان مى پردازند.

۷- کشور های که در جنگ های تحمیلی افغانستان دخیل بودند و در کشتار بى رحمانه افغانها و ویرانى كشور شان سهمى داشتند؛ به تناسب مسئولیت های خویش؛ جبران خسارات و سهمگيرى فعال در بازسازی افغانستان را متعهد مى شوند و تعهد روشن و مشخص شان را به افغانها و ملل متحد می سپارند.

برادران و خواهران عزيز!

در رابطه به اين طرح چند وضاحت را مفيد و ضرورى مى پندارم:

تا اعلان اين طرح هيچ بديل شايسته تر از آن را براى حل بحران سراغ نداريم؛ نه مقاومتى ها و مخالفين مسلح دولت طرحى قابل بحث، معقول و عملى دارند؛ نه إمارت اسلامى و نه كشور هاى ذيدخل در جريانات افغانستان. كشور هاى ذيدخل بر تشكيل حكومت همه شمول اصرار مى ورزند و به رسميت شناختن حكومت كابل را مشروط به آن ساخته اند؛ هر كشورى تعبير خاص خود از حكومت همه شمول دارد؛ اما واضح است كه هر يكى مى خواهد گروه هاى وابسته به آن؛ سهمى دلخواه در حكومت داشته باشد؛ امريكا خواهان مذاكرات مجدد دو طرفه با طالبان و تطبيق بند هاى باقى مانده معاهده دوحه است؛ يعنى تكرار تجربه ناكام و غير عملى گذشته؛ مقاومت گران مقيم اروپا و امريكا؛ نظر واحد و روشن ندارند، مى توان گفت هر دسته مخالفين؛ و حتىّٰ هر فرد شناخته شان؛ طرحى مطابق سليقه خود و متعارض با ديگران دارد، آنها از توحيد مواقف و خواسته هاى شان عاجز اند؛ مصداق اين مثل اند: هر سر و يك سودا و در اوزبكى (هر كله و بُر خيال)؛ و به اصطلاح قرآن: تحسبهم جميعاً و قلوبهم شتىّٰ؛ آنان را يك مجموعه مى پندارى؛ در حالى كه قلب هاى شان متشتت و پراگنده اند. در اصل هر يكى خواهان مشاركت در قدرت است؛ نه آرمان و هدف مشترك و عقلانى دارند؛ و نه در رابطه به چگونگى نظام آينده كشور؛ حرف واحد و طرح معقول و پذيرفتنى؛ به الفاظ مجمل و مبهم بر عدم تمركز قدرت، نظام فيدرالى، سيستم پارلمانى، تقسيم قدرت بر مبناء قومى و سياسى؛ و حتىّٰ برخى از بى عقل ها و بى خردان شان بر تجزيه افغانستان تأكيد دارند. خواسته هاى شان نه عملى است و نه به گونه اى كه با وضعيت و موقعيت سياسى و اجتماعى شان متوازن بوده و توانمندى لازم براى تحميل خواسته هاى شان را داشته باشند. احدى آنان را در موقعيتى نمى گيرند كه توافق با شرائط و خواست هاى آنان را مفيد فايده اى شمرده و گمان كند كه مشكلى از مشكلات موجود كشور؛ از اين طريق حل خواهد شد. 

طالبان بر ادامه بلا قيد و شرط اقتدار شان تأكيد دارند و از همه مى خواهند كه إمارت اسلامى را به عنوان يك حقيقت مسلم بپذيرند؛ اما چنين خواستى نه با وضعيت موجود كشور در داخل و خارج مى خواند، نه عملى است و نه طالبان در موقعيتى هستند كه همه را متقاعد و وادار به قبول اين شرط كنند؛ وضعيت مالى، نظامى، سياسى و اجتماعى آنان قطعاً به گونه اى نيست كه با اين موضع و مطالبه بلند و بالا سازگار و متناسب بوده و مجال مخالفت ها را از ميان بردارد.

اما طرح حزب اسلامى به سود تمامى جهت هايى است كه بُحران و جنگ در افغانستان را به ضرر همه مى دانند؛ تجارب گذشته نيز اين حقيقت را ثابت كرده كه احدى نمى تواند از طريق جنگ؛ به هر پيمانه اى كه نيرومند باشد؛ و حريف و رقيب خود را ضعيف و ناتوان ببيند؛ به اهداف خود نائل شود.

محور اين طرح برگردادن اختيار تعيين سرنوشت؛ به خود افغان ها و ملت افغان و قطع مداخلات اجنبى در امور افغانستان است؛ به افغان ها اين فرصت را فراهم مى كند كه بدون وساطت و وصايت جهت هاى خارجى؛ با هم بنشينند و راه حل كاملاً افغانى براى بُحران بيابند؛ اجنداى مذاكرات را خود تعيين مى كنند و حضور شان در نشست نيز بلا قيد و شرط است؛ نه خواست مشخصى براى خود دارد و نه مجبور به تن دادن به خواست و شرط كسى ديگر است؛ نه براى خود و گروه مربوطه اش امتياز مى طلبد و نه به ديگرى امتياز مى دهد؛ همه تعهد مى كنند كه به خواست مردم خود تن مى دهند و مجال را براى آن فراهم مى كنند كه ملت افغان؛ چون مالكان اصلى كشور شان؛ در مورد آينده شان تصميم بگيرند؛ هم چگونگى نظام را در روشنايى باورها و ارزش هاى دينى و ملى شان مشخص خواهند كرد و هم جايگاه هر حزب و گروه را.  

براى آن كه مذاكرات در فضاء آزاد و مصون از تأثير گذارى هاى نيروهاى ذيدخل و ذينفع باشد؛ ترجيح مى دهيم اين نشست در داخل كشور باشد؛ نه در خارج؛ تجارب ناكام نشست ها در خارج مقتضى همين است؛ اما اگر احياناً و به دلائلى غير موجه؛ براى عده اى نشست در كابل امروزى؛ دشوار جلوه كند و حميت و غرور بى جا مانع آن شود؛ ناچار بايد در يكى از كشو هايى برگزار شود كه كاملاً بى طرف بوده؛ نه حامى هيچ گروه افغانى باشد، نه در جنگ هاى قبلى سهم و نقشى داشته، نه نيروهاى خارجى را در اشغال افغانستان يارى و همراهى كرده و نه منافع و مصالح اش با وضعيت خوب و بد افغانستان گره خورده. دلائل عمده شكست دوحه نيز اين بود كه به اين مطالب اساسى اعتناء لازم صورت نگرفت؛ نشست دو طرفه بود؛ آن هم به گونه اى كه يك طرف خارجى و طرف ديگر نماينده صرفاً يك گروه و نه نمايندگان تمامى جناح هاى تأثير گذار افغانى، و مذاكرات نيز در كنار بزرگترين پايگاه نظامى امريكا در منطقه.  

لازم است در جريان مذاكرات از تبليغات، اقدامات و تحركاتى خوددارى شود كه بر فضاء نشست اثر منفى مى گذارد؛ بايد بر اوربندى هر چند موقت توافق شود؛ هم صدا هاى تفنگ ها و بم ها خاموش شود و هم تبليغات خصمانه و جنگ طلبانه.

اين طرح به سود دو طرف درگير نيز است؛ خواست مخالفين مسلح نظام مبنى بر سهيم شدن در تعيين سرنوشت تضمين مى گردد و إمارت اسلامى تا زمانى پذيرفته مى شود كه حكومت قانونمند بعدى تشكيل گردد و قدرت به گونه مسالمت آميز به آن انتقال شود. 

برادران و خواهران عزيز!

متأسفانه برخى از جهت هاى مغرض داخلى و خارجى؛ تلاش مى ورزند تا به جنگ تحميلى و نيابتى در افغانستان؛ رنگ نژادى و قومى بدهند؛ گاهى آن را جنگ پشتون و غير پشتون تبليغ مى كنند؛ زمانى جنگ اقليت و اكثريت قومى و نژادى، گاهى جنگ شيعه و سنى و زمانى نسل كشى هزاره ها!! اما حقيقت فقط اين است كه اين جنگ از بيرون و از سوى نيروهاى اشغالگر تحميل شده؛ برخى از ناافغان ها به اشغالگران پيوسته و عليه ملت خود جنگيده اند و ديگران كه اكثريت قاطع ملت را تشكيل مى دهند؛ براى آزادى كشور شان جنگيده اند؛ گروه هاى وابسته و ساخته و پرداخته دست اجنبى؛ با اشغالگران يكجا آمده اند و با آنان يكجا كشور را ترك كرده اند؛ آمدن مجدد شان نيز جز از همان راهى طى شده قبلى؛ و به زور بازوى اجنبى؛ نه ممكن و مقدور است و نه متصور؛ نيرويى به پيمانه شمار سربازان ناتو (160000) سرباز تا دندان مسلح؛ دركار است تا كابل را براى شان فتح كند و سپس آنان را در طياره هاى نظامى شان بياورند و در كابل ديسانت كنند و بر اريكه قدرت بنشانند؛ ارگ نشين يك مأمور حقير باشد و واى‌ سراى مطلق العنان كشور يك سفير؛ و تجربه قبلى نيز بارى ديگر تكرار شود كه رئيس جمهور دست نشانده؛ قبل از خروج نيروهاى اجنبى فرار كند!!     

برادران و خواهران عزيز!

رسانه هاى وابسته به ناتو و مخصوصاً افغانستان انترنيشنل كه جديداً و به غرض تبليغات عليه إمارت اسلامى ايجاد شد؛ تبليغات سخت خصمانه، دروغين و زهرآگين؛ در رابطه به جريانات افغانستان دارد و جنگ نيابتى كنونى را كه سابقه نزديك به پنج دهه دارد؛ جنگ قومى و مخصوصاً نسل كشى هزاره ها تبليغ مى كند!! اين در حاليست كه سلسه جنگ هاى مذهبى ريشه عميقى در تاريخ دارد؛ به گونه اى كه گاهى فروكش كرده و زمانى تشديد شده؛ پس از انقلاب ايران مجدداً آغاز شد؛ پس از اشغال افغانستان از سوى امريكا تشديد گرديد و به كشور ما انتقال يافت؛ جنگ عراق و سوريه آن را به اوج خود رساند؛ در جريان بيست سال گذشته؛ شاهد انفجارات در مساجد سنى و تكاياى شيعه بوديم؛ اما هيچ كسى آن را نسل كشى يك قوم نگرفت؛ افراد آگاه و خبير مى دانستند كه شبكه هاى خطرناك جاسوسى در عقب اين جنگ ها قرار دارند. 

عجيب اين است كه دفتر افغانستان انترنيشنل در لندن است و در ساختمان مشترك با ايران انترنيشنل؛ تمويل هر دو چينل به عهده يكى كشور هاى عربى دخيل در جنگ يمن و متهم به نسل كشى شيعه ها در اين جنگ است و توجيه و مديريت هر دو چينل از سوى بريتانيا كه در بيش از دو قرن قبلى؛ مهندس جنگ هاى قبيلوى و در نيمى از دنيا آغازگر چنين جنگ ها بوده است.

چند افغان را در يك گوشه اى به كرايه جمع مى كند؛ شمار مزدحم ترين گردهمايى شان به 50 نفر نمى رسد؛ بيرق ها، لوحه ها و پلاك ها را در اختيار شان مى گذارند؛ چند دقيقه اى شعار سر مى دهند و بيرق ها را تكان مى دهند؛ ويدیوى از اين گردهمايى ثبت مى كنند و به گونه مكرر به نمايش مى گذارند؛ حتىّٰ خبر هاى از اين گونه نيز داشته است كه گويا يك زن در فلان شهر؛ مظاهره اى عليه نسل كشى هزاره ها داشت!!!

ما در بيست سال گذشته شاهد انفجارات در ننگرهار، پكتيا، خوست، ارزگان، كندهار، پكتيكا، كابل و برخى ديگر ولايات بوديم كه تلفات آن به مراتب بيشتر از تلفات انفجار كاج بود؛ اما هيچ كسى آن را نسل كشى ندانست!!

در چهل و چهار سال گذشته؛ مخصوصاً در بيست سال اخير؛ مليون ها افغان كشته شدند؛ جنگ هاى خونين در تمامى افغانستان؛ به استثناء پنجشير، باميان و دايكندى دوام داشت؛ بيش از نود و پنج در صد جنگ در مناطق پشتون نشين بود و قربانيان جنگ نيز اكثراً پشتون ها؛ زندان هاى بگرام، پلچرخى و گوانتانامو همه پر از پشتون ها؛ بيش از 95 در صد مهاجر و آواره داخلى نيز از همين قبيله؛ كمونست ها و ائتلافى كه از اقليت هاى قومى درست كردند؛ و مورد حمايت مسكو و واشنگتن و در خدمت شوروى ناتو بودند؛ و شريك قدرت؛ در رأس نيروهاى نظامى، امنيتى و استخباراتى؛ و مصروف تصفيه هاى قومى؛ ده ها هزار خانواده پشتون از شمال آواره شدند و خانه ها و زمين هاى شان از سوى مليشه و ائتلاف جبل السراج غصب شد؛ امريكا زندانى در پنجشير داشت؛ داماد مرا نيز در همين زندان نگهدارى كردند؛ اما با اين همه؛ هيچ پشتونى نگفت كه در افغانستان نسل كشى جريان دارد و اين جنگ پشتون و غير پشتون است؛ اما عملياتى كه مسئوليتش را داعش به عهده مى گيرد؛ افغانستان انترنيشنل آن را نسل كشى تبليغ مى كند؛ در حالى كه يكى از چهره هاى معروف مقاومتى ها در گردهمايى شان در پاريس مى گويد: چرا بايد ما و داعش متحد نباشيم؟ داعش نيز خواهان خراسان است و ما نيز، ما نيز تاجكيم و اكثريت داعشى ها نيز تاجك، داعش نيز اسلام طالبان را نمى پذيرد و ما نيز، هر دوى ما عليه طالبان مى جنگيم!! و حرف هايى از اين قبيل؛ افغان هاى آگاه مى دانند كه اين حرف ها تبليغات محض نيست؛ همآهنگى ها و روابط تنگى ميان اين ها وجود دارد؛ مقاومتى ها به دليل عدم توانمندى هاى رزمى شان؛ خود را محتاج داعش مى بينند؛ در زمانى كه رياست امنيت ملى و وزارت داخله در اختيار مقاومتى هاى امروزى بود؛ مهمان خانه هاى رياست امنيت و وزارت داخله؛ مهماندار و پناهگاه داعشى ها مى بود.  

به برادران هزاره، تاجك و اوزبك مى گوييم: فريب تبليغات دشمنان اسلام را نخوريد، جنگ هاى قومى و نژادى به سود هيچ افغان شريف و مؤمن نيست، دست هاى پليد دشمن و مزدوران شان در اين فتنه ها دخيل اند؛ ما اعضاء يك خانواده و افراد ملت واحد و سربلنديم، افغانستان خانه مشترك ماست؛ پدران و اجداد ما مشتركاً و در يك سنگر؛ از سرزمين خود دفاع كرده اند و به ما به ميراث گذاشته اند. به مزدوران اجنبى و آنان كه شما را براى منافع اجنبى و تحت قومنده آنان عليه برادران تان از اقوام ديگر جنگانده اند، جواب رد بدهيد؛ از طرح صلح حمايت كنيد و در كنار كسانى بايستيد كه شما را به برادرى و برابرى دعوت مى كنند و خواهان استحكام هر چه بيشتر وحدت ملى اند.

بايد متوجه باشيم كه عده وابسته به اجنبى؛ اين جنگ را براى آن آغاز كرده اند كه مجوز و بهانه اى براى تجاوز مجدد نيروهاى خارجى بر افغانستان را فراهم كنند؛ اگر از اسراء نام مى برند و ادعاء كشته شدن به طالبان را عنوان مى كنند هدف شان فقط اين است با استناد به آن؛ از جامعه جهانى بخواهند كه لطفاً به كمك ما بشتابيد و طالبان را مثل نوبت قبلى از صحنه برداريد؛ همين چند روز قبل و در پايان نشستى كه در اروپا داشتند؛ گفتند: از جامعه جهانى (يعنى امريكا)؛ مى خواهيم كه به طالبان بیشتر از این فرصت ندهند.

خدايا! ملت مظلوم افغان، همه امت اسلامى؛ و تمامى مردمان ستمكشيده دنيا را؛ به لطف و عنايت بى پايانت؛ از شر ستمگران و استعمارگران نجات و رهايى ببخش و آرمان گرامى شهداء ما را در افغانستان آزاد و فارغ از جنگ تحقق ببخش. آمين