فلسطین دارای یک اداره‌ی فاسد و بی‌کاره است

ملک ستيز

من از سه سال است که با فلسطین کار می‌کنم. بیش‌تر برنامه های کاری‌ام در کرانه‌ی باختری است و دسترسی به غزه ندارم. با درد تاریخی و شکنجه‌ی دایمی این مردم شریف و سرزمین باستانی به خوبی آشنا هستم. وقتی امارات متحده دولت اسراییل را به رسمیت شناخت زخم خونین مردم فلسطین عمیق‌تر شد. راستش فلسطین دارای یک اداره‌ی فاسد و بی‌کاره است. باوجود اشغال، تحریم و فشار های غرب اداره‌ی خود گردان که در فلسطین به نام دولت فلسطین مسمی است یکی از نهاد های بی‌مایه و  بی‌رویه است. آقای عباس و حکومتش در فساد پول‌های حکومت می‌کند که از جامعه‌ی جهانی به ویژه اروپایی به مردم فلسطین داده می‌شود.

عباس یک قدرت مطلق است. گفته‌ی معروف فیلسوفان که «قدرت فساد می‌آورد و قدرت مطلق فساد مطلق می‌آورد.» درست مانند کشور خود ما. باری به یاد دارم از کوچه‌ی مرکزی رام‌الله که بنام محمود درویش می‌گذشتیم. جاده ها را بسته بودند. از راننده پرسیدم چرا امروز راه‌ها را بسته اند. گفت آقای عباس برای بازدید نواسه‌اش به کودکستان آمده است. هرچند این‌که به دیدن نواسه‌اش رفته است خرسند شدم اما این‌که یک شهر را برای این‌کار بسته اند به فکر جلسات لویه‌جرگه و مرگ یک کودک که در خیابان‌های کابل گیر مانده بود و پدرش گریه و فریاد سر داده بود، افتادم.

برخی رسانه ها گفتند که اسراییل در برابر برسمیت‌شناسی این کشور توسط امارات شهرک‌سازی را متوقف کرده است. اما وقتی سخن‌‌رانی نتانیاهو را شنیدم دریافتم که این یک رویای بیش نیست. من هر باری‌که از بیت‌المقدس به سوی اردن می‌گذرم دریای از ساختمان‌سازی را می‌بینم که بر کرانه‌ی باختری جاری است. اسراییل هیچ‌گاهی این دریای حیاتی را بی‌آب نمی‌سازد.

واقعیت این‌است که مبحث فلسطین حالا از دایره‌ی اسلام و حیثیت اسلامی افتاده است. به دنبال امارات دولت‌های دیگری چون بحرین، کویت و حتا عربستان سعودی صف بسته اند.