اختلاف نظر و اندیشه به معنای خصومت و دشمنی نیست
اختلاف نظر و اندیشه یک پدیده طبیعی در زندگی انسان ها است و به معناى خصومت ، دشمنی و سعی برای حذف فزیکی صاحب نظر و فکر مخالف نیست.
می توان با وجود تفاوت در دیدگاه ها و افکار باهم دوست بود و در مشترکات با یکدیگر همکاری کرد.
اختلاف و تنوع افکار و آراء باعث رشد و بالندگی جامعه می شود.
تحمل فکر مخالف و همزیستی بین دارندگان اندیشه های متفاوت در جامعه، تمرین روانی می خواهد و باید در میان اندیشمندان و حلقات فکری به یک فرهنگ و روند تبدیل شود .
تحمل پذیری و همزیستی قطعا به مفهوم تنازل از فکر و قناعت های فکری و نظریات نیست و حتما معنای قبول نظر و فکر مخالف را ندارد .
بلکه با وجود مرز های مشخص و واضح افکار و نظریات باید مناقشه و نقد شوند.
اما این مناقشه و نقد باید روشمند و همراه با دلیل و حجت و توأم با شيوه مهذب و مؤدب و بدور از تجريح و توهين طرف مقابل صورت بگیرد.
