حکمتيار: به همسايه هاى افغانستان مى گوييم: اشتباه گذشته را تكرار نكنيد

به همسايه هاى افغانستان مى گوييم: اشتباه گذشته را تكرار نكنيد؛ منافع ملى تان را با جنگ در افغانستان گره نزنيد؛ نه اين جنگ به نفع شما است و نه اين كه نيروهاى امريكايى بارى ديگر؛ وارد اين منطقه شوند. پيآمدهاى بد و خونين حضور نحس نيروهاى اجنبى را در بيست سال گذشته ديديم. ثبات منطقه به ثبات در افغانستان گره خورده. اين نه به نفع افغانستان است كه در درگيرى ها و رقابت هاى نظامى ميان قدرت هاى بزرگ شريك شود و در كنار يكى عليه ديگر قرار گيرد؛ و نه به سود كشور هاى ديگر منطقه؛ افغانستان براى جبران زيان هاى ناشى از چهار دهه جنگ؛ به ثبات و آرامش در داخل و در مجموع منطقه ضرورت دارد.

در اين چهار دهه كه افغانستان و منطقه در مجموع؛ شاهد جنگ هاى تحميلى خونين بوده؛ كشور هاى فارغ از جنگ توانستند به حدى جلو بروند كه مقايسه وضعيت كنونى شان با وضعيت چهل سال قبل به گونه چشمگيرى تفاوت دارد؛ بيجنگ امروز را با بيجنگ چهل سال قبل نمى توان مقايسه كرد؛ ما براى جبران ويرانى ها و عقب ماندگى هاى ناشي از جنگ هاى خونين به ثبات و امنيت ضرورت داريم. 

دوستان عزيز!

معادن افغانستان نيز قضيه خيلى حساس و مهم است؛ يكى از عوامل عمده هجوم قدرت هاى بزرگ بر افغانستان موقعيت حساس و ستراتيژيك اين كشور و معادن بزرگ و دست نخورده آن است؛ كه حرص نيروهاى توسعه طلب را برانگيخته؛ و به اشغال آن واداشته؛ مبادا مرتكب اشتباه شويم و اجازه بدهيم؛ كشور هايى تحت پوشش استخراج معادن؛ وارد كشور شوند كه عزائمى بدى در مورد افغانستان دارند. در اين رابطه بايد با كشور هايى معامله صورت گيرد كه نه عزائمى بدى در مورد كشور ما دارند و نه توانمندى و امكان صدمه زدن به منافع ملى و استقلال كشور ما را؛ بايد در انتخاب طرف مقابل؛ تمامى تدابير لازم و وضع شرائط ضرورى مراعات شود؛ يكى از شرائط ضرورى و حتمى بايد اين باشد كه در تمامى بخش هاى هر پروژه؛ كارگران افغان استخدام شوند؛ به استثاء مواردى كه به متخصصين خارجى ضرورت باشد.

هموطنان عزيز!

در شرائطى كه امريكا از يك سو در پى تحيل جنگ ديگر بر افغانستان است؛ به گونه جدى و سريع مصروف سربازگيرى و استخدام نيروهاى امنيتى دوران اشغال است؛ آنان را تنظيم و منسجم مى كند؛ به نام مقاومت و جبهه آزادى به تأسيس گروه هاى جنگى مى پرداخته؛ و از توحيد صفوف اين جنگجويان در جبهه واحد؛ صحبت مى كند و از سوى ديگر عملاً وارد جنگ شده و با استفاده از طياره هاى بى پيلوت؛ بر اهداف مهم حملات راكتى انجام مى دهد؛ در چنين شرائطى؛ خلع سلاح مردم اشتباه بزرگ و جبران ناپذير خواهد بود. جمع آورى سلاح شخصى از مردم؛ نه مجوز شرعى دارد و نه توجيه عقلى؛ چون ما به اردوى رضاكار و داو طلب مردمى ضرورت داريم؛ تمامى مجاهدانى را كه براى آزادى كشور و تأسيس افغانستان آزاد، مستقل و اسلامى؛ در برابر هر نيروى اشغالگر جنگيده اند؛ تمامى اين ها را بايد براى دفاع از كشور آماده و تنظيم كنيم؛ عدم توجه عاجل و جدى به اين ضرورت مبرم؛ و اظهارات و اقداماتى كه منافى و مغاير اين رأى بوده و به اكتفاء و انحصار بر افراد متعهد به يك جناح خاص سياسى بر مى گردد؛ اشتباه بزرگ خواهد بود؛ هيچ گروهى به تنهايى و بدون حمايت وسيع مردمى و در همكارى با جهت هاى تأثير گذار ديگر؛ نه توانمندى مهار وضعيت، مقابله با تهديدهاى امنيتى، اداره كشور، تأسيس حكومت نيرومند و مسلط بر اوضاع را دارد؛ و نه ظرفيت تشكيل اردوى نيرومند متشكل از افراد متعهد به يك گروه را؛ نه تنها افراد متعهد به يك گروه سياسى با سابقه مبارزه در صفوف آن؛ براى اداره كشور، و تشكيل نيروهاى امنيتى قطعاً كفايت نمى كند؛ بلكه سياست انحصار در رابطه به پرسونل ملكى و نظامى دولت؛ حساسيت هايى را ايجاد مى كند كه به ضرر كشور است.