حکمتیار: به حال بد كسانى تعجب و تأسف مى كنيم كه از درك واقعيت ها عاجز اند

به حال بد كسانى تعجب و تأسف مى كنيم كه از درك واقعيت ها عاجز اند، درايت شناخت دوست و دشمن را ندارند، نه درك سالم و حقيقى از خود و حيثيت و موقعيت خود دارند و نه از دوست و دشمن؛ به سوى كسى دست دراز مى كند كه در پى دستگيرى از وى نه بلكه براى بريدن دستش؛ كارد تيز در بغل دارد؛ به انتخاب سياست هاى ناكامى مى چسپند كه سلف شان و ديگران آزموده اند و جز ذلت و رسوايى حاصلى نداشته اند! علاوه بر سيكولر هاى منحط؛ عده اى ديگر را مى يابيم كه توأم با ادعاء هاى ميان تهى علاقه و تعهد به اسلام؛ به سوى غرب و در رأسش امريكا دست نيازمندى دراز مى كنند؛ به اين زعم و اميد كه شايد از گوشه چشم؛ نگاهى پر از لطف و عنايت نثار شان كند و در راه اشباع هوس اقتدار ممد شان شود؛ اما يقيناً كه غلط خوانده اند و به راه اشتباه رفته اند.

برادران و خواهران عزيز!

عده اى از اين دسته افراد و گروه ها؛ عليه حزب اسلامي افغانستان از شوروى استمداد جستند و عده اى از غرب و در رأسش امريكا؛ عده اى براى جلب عنايت و توجه امريكا راه دشمنى با حزب را در پيش گرفتند و  زمانى براى دريافت ويزه از سفارت خانه هاى كشور هاى غربى به حزب دشنام داده اند؛ و عده اى براى رسيدن به يك مأموريت پَست؛ در دستگاه حاكم؛ بر حزب تاخته اند؛  اما هيچ دست آوردى نداشته اند؛ شوروى و ناتو را در جنگ عليه حزب كمك كرده اند و چون جنگجوى اجير اجنبى پرست عليه حزب جنگيده اند؛ اما حاصل شان جز رسوايى و ناكامى چيزى ديگر نبود. شوروى و ناتو هر دو حزب اسلامى را دشمن درجه يك و اصلى خود گرفته بودند و براى سركوبى آن از هيچ جنايتى دريغ نه‌ورزيدند؛ اما الحمد لله كه حزب اسلامى و مجاهدان مؤمنش از تمامى اين آزمون ها سربلند و موفق برآمده اند. كسى كه براى ارضاء هر بيگانه و دشمن اسلام؛ راه دشمنى با حزب را در پيش گرفته؛ به دست همان دشمن با ذلت و رسوايى مواجه شده. كسى كه در پى كشتن و حذف ما بود؛ و از ديگرى در اين رابطه كمك خواست؛ به دست او كشته و حذف شد؛ كسى كه براى جلوگيرى از تأسيس حكومت اسلامى به دست مجاهدين حزب اسلامي؛ به دشمن پناه برد و در برابرش سر ذلت و پستى خم كرد؛ حكومتش و اقتدار پوشالى اش به دست همين دشمن سرنگون شد و انجامش ذلت و دنائت بود. 

برادران و خواهران عزيز!

عده اى از افغان ها؛ در ضمن تبليغات عليه حكومت كنونى مى گويند: ملت ما بعد از خروج نيروهاى ناتو هيچ دستآوردى نداشته اند. در مقابل شان ديگران به انكشافات مثبت مى نگرند و از وضعيت جديد راضى اند: خاتمه جنگ خونين و طولانى، پايان يافتن اشغال، خروج تمامى نيروهاى اجنبى، سقوط حكومت نهايت فاسد، وابسته به اجنبى و دين ستيز، انحلال جزائر مستقل قدرت كه امريكا ايجاد كرده بود؛ و طرد چهره هاى منفور و مفسد كه اشغالگران؛ بر اين جزائر قدرت مسلط كردند و هدف نهائى شان  تجزيه افغانستان بود. اين ها همه دستآورد هاى مهم و عظيم اند كه هر افغان آزادی‌خواه و متعهد به آزادى و استقلال كشور؛ آن را ارج مى گذارد و از آن دفاع مى كند.

اما مخالفان اين نظر بر فقر و بى كارى شديد اعتراض دارند و با استناد به آن به دفاع از حكومت قبلى مى‌پردازند؛ به آن امتياز مى دهند و حكومت كنونى را ناكام مى خوانند. در حالى كه فقر كنونى نتيجه اشغال بيست ساله است؛ اشغاگران نه تنها هيچ كارى مثبت و زيربنايى در افغانستان نداشتند؛ نه فابريكه ساختند، نه بند برق و آب، نه آبيارى دشت هاى وسيع و حاصل‌خيز كشور؛ در هيچ بخش حياتى و زيربنايى هيچ كارى انجام ندادند؛ و در هيچ ساحه اى اشتغال زايى نكردند؛ برنامه مدون و شيطانى شان اين بود كه افغانستان را تا مى‌توانند ويران كنند و افغان ها را تا مى‌توانند بكشند، و با وضعيتى روبرو كنند كه جز از طريق معاش ماهوار؛ از دستگاه حاكم؛ هيچ مدرك عائداتى ديگر را نيابند؛ و به اين ترتيب فقر و بى‌كارى زمينه سربازگيرى از افعان هاى فقير و نيازمند را براى شان فراهم كند؛ با استفاده از اين وضعيت توانستند؛ در حدود يك و نيم مليون افغان را  براى اهداف نظامى، امنيتى، جنگى، استخبارتى، مطبوعاتى و ادارى شان در برابر معاش اندك؛ به اصطلاح بخور و نمير؛ استخدام كردند؛ پس از خروج اشغالگران؛ تمامى اين افراد؛ يگانه مدرك عائداتى شان را از دست داده اند؛ امروز همان هايى با فقر مواجه اند كه با سقوط نظام و خروج نيروهاى اجنبى مزد و اجوره و آخرين مدرك عائداتى شان را از دست داده اند. بقيه افغان ها همان حالت و وضعيتى را دارند كه در حكومت قبلى و در زمان اشغال داشتند.

إن شاء الله توطئه‌ هاى بعدى دشمن نيز به فضل و مدد الهى خنثى خواهند شد و افغان هاى مؤمن به آرمان بزرگ شان؛ آزادى، استقلال و تأسيس حكومت اسلامى نائل خواهند شد. 

سُبْحَانَكَ اللهُمَّ بِحَمْدِكَ نَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، نَسْتَغْفِرُكَ وَنَتُوبُ إِلَيْكَ