غلام مجدد سلیمان لایق در گذشت

استاد سید روضت الله مجید

آری!

به سوی ذاتی شتافت که به وجودش باورمند نبود.

سلیمان لایق  مؤسس جریده ی الحادی پرچم و از بنیان گذاران حزب کمونیستی( حزب دیموکراتیک خلق ) بود.لایق عمر نکبت بارش را در مبارزه بر ضد اسلام و مسلمانان مظلوم افغانستان سپری کرد.

او به پیروی از کارل مارکس، دین را افیون ملت ها می دانست و معتقد به دیدگاه داروین بود که گویا انسان از نسل شادی است. جهان خالقی ندارد و جاویدان می باشد و ماده خالق همه چیز است. ماده بر شعور تقدم دارد. مالکیت فردی وجود ندارد و همه چیز مشترک است.و.‌‌‌‌‌..........

شکی نیست که وی شاعر و نویسنده بود، اما شعر و نگارشش را در خدمت اندیشه های مارکس، انگلس، لینن و نیز نشر جریده ی الحادی پرچم و همچنان افکار ملی گرایی و لادینی قرار داد.

در توصیف نیرو های اشغالگر شوروی که وجب وجب خاک این سرزمین را با راکت و بم ویران کردند و به آتش و خون کشیدند، شعر سرود.

لایق درگذشت اما آثارش منحیث لکه های بدنامی در صحیفه ی روزگار باقی خواهد ماند.

اگر شعر مشهور خوشحال خان ختک( د افغان په ننگ می وترله توره - ننگیالی د زمانی خوشحال ختک یم.) باعث غرور افغانهاست،  اما این شعر سلیمان لایق که می گوید:

(دا هماغه شوروی قهرمانان دی

چی په سره لاره د ثور که قربان دی

سریتوب ته د دوی لاره مدرسه ده

دوی د یوی تولنی نه دی د جهان دی).

نمادی از برده گی و غلامی و پست فطرتی برای شوروی های اشغالگر محسوب می شود.

بدون شک که او در بربادی و بحران چهل ساله ی کشور مان سهیم بود‌ اما متأسفانه که بدون محاکمه،  زنده گی خود را پشت سر گذاشت. 

جا داشت تا در یکی از چهار راهی های پایتخت به دار آویخته شود.اما تقدیر الله ج بر این بود که با کوله باری از کارکرد های ضد دینی و ضد مردمی و ضد میهنی اش به پیشگاه خدا برود‌

آری!

نه زنده گی و نه این آب و دانه می ماند

فقط ز نیک و بد ما نشانه می اند

الله ج انتقام مسلمانان افغانستان را از وی بگیرد. پست بود و در پستی جان داد. جهنم جایش باد.