غزل – بلينډه بدرۍ
ما ورکړې خوشبویي ده
د لونګو له ځونډیو
ترنم مې پرې سازونه
له پاولیو او روپیو
پرې اوبدلي مې رنګونه
د کونچکو او مریو
پکې ګډ دي مست راګونه
له رباب او له شپیلیو
پرې شیندلي مې سوزونه
له ژڼکو ژڼکو زګیرویو
هم نیازبین نیازبین نازونه
له ادا د جینکیو
ورته رامې وړل رنګونه
له مستۍ د اتڼچیو
او تراشلي په جزبو مې
د لښکر د شازلمیو
نو ،
که بیا مې هم سندرې
وي بدرنګې له ښاریو
لاس په سر به شم ملنګه
بس له دې عبث خواریو
تبصره / نظر
نظرات / تبصري
د همدې برخي څخه
شریک کړئ
زمونږ فيسبوک
