طرفین درگیر در جنگ افغانستان به مصالحه تمایل ندارند

کوکچه بدخش

وقتی به غُر و فُش طرفین منازعه در جنگ افغانستان ( حکومت و طالبان ) عمیقاً گوش فرادهیم ، بدون شک به این حقیقت تلخ پی میبریم که هردو جانب در فکر تصاحب قدرت و توسل به آن از راه نظامی هستند . با پیشرویهای باورنکردنی طالبان در ولایات شمال افغانستان ، حکومت در وضعیت نهایت دشواری قرار گرفته بود و هرآن احتمال میرفت طالبان بر اکثر نقاط ساحات شمال تسلط پیدا نمایند . اما پس از اجلاس دوحه و فرا رسیدن ایام عید که کمتر از جنگ و خونریزی گزارش وجود دارد ، در الفاظ و حرکات جانب حکومت یکنوع امیدواری و تمایل به جنگ بمشاهده میرسد . امریکا نیز که حالا سربازانش را از افغانستان بیرون کشیده و دیگر جان هیچ امریکایی را خطر مرگ و کشته شدن تهدید نمیکند ، به اشتعال جنگ و نادیده گرفتن توانمندی نظامی طالبان تأکید می ورزد .

  آقای غنی تا طالبان به دروازه های کابل نرسند ، تمایلی به کنار رفتن از قدرت ندارد . زیرا درین جنگ آسیبی به اعضای خانواده و عزیزانش نمیرسد . احتمالاً زمانی هم که طالبان کابل را بمحاصره بکشند ، آقای غنی و همکاران نزدیکش بدون گزند از افغانستان خارج خواهند شد .

  طالبان با وجود پیشرویها و تسلط شان بر ۲۱۹ ولسوالی افغانستان ، هنوز قادر نشده اند تا مرکز یکی از ولایات راهم به تصرف خویش در آورند . در مذاکرات صلح نیز آقای غنی در فکر ادغام طالبان در ساختار نظام است و نه کنار رفتن از قدرت . بناءً در چنین حال و احوال ، برای طالبان گزینه غیر از جنگ و سقوط حاکمیت آقای غنی از راهِ فشار نظامی وجود ندارد .

در مذاکرات دوحه طرفین منازعه صریح حرف نمیزنند . به باور من اگر طالبان قصد شرکت در یک حکومت همه شمول را داشته باشند ، باید بگونه صریح به جانب حکومت ابراز بدارند که در موجودیت آقای غنی اصلاً حرفی برای مذاکره و گفتگو وجود ندارد . نخست باید آقای غنی آمادگی به کنار رفتن داشته باشد و سپس مذاکرات جدی صورت گیرد و روی یک حکومت موقت و همه شمول بحث بعمل آید .

 اگر طالبان در موجودیت حکومت آقای غنی به مصالحه تن دهند و چون حزب اسلامی وارد کابل شوند ، یقیناً به بزرگترین اشتباه سیاسی دست یازیده اند . بقای نهادهای امنیتی و ملکی به نفع افغانستان است و باید طالبان به آن تن در دهند ، اما کنار رفتن آقای غنی و همکاران نزدیکش که باعث وخامت اوضاع شده اند ، میتواند تنها گزینهء باشد که طالبان را از ستیزه گری باز داشته و راه را برای گفتگوهای ثمربخش و مفید مساعد سازد . حکومت هایی از نوع کرزی و غنی به هیچصورت جوابگوی نیازهای مردم و تشکیل یک حکومت همه شمول برای ملت افغانستان نیست و در موجودیت نظام موجود در افغانستان ، صلح واقعی بدست نمی آید . کشورهای بیرونی هم که به مردن افغانها سخت شایق اند ، در ادامه جنگ منافع منحط شان تأمین گردیده و برای همیش از بوجود آمدن یک حکومت قوی در سرزمین افغانها فکر و ذهن شان آسوده خواهد شد .