صلح يگانه بديل براى جنگ است !

وقتى مسؤولين در چوكات نظام كنونى در گفتار و عمل آنها همآهنگى نباشد ، ولسوالى ها سقوط بكنند ، طالبان با خروش و در عدم هوش پيشروى داشته باشند ، آگاه باشيد كه معامله بعدى در پشت صحنه است كه نظام آينده امكان دارد به رياست طالبان تحويل داده شود ؛ ولى ايكاش بنام مليشه ها و بسيج ملى در هر گوشه و كنار كشور برايش كارخانه مليشه سازى را ايجاد نميكردند، چون اين سناريوى دشوار و چالش بر انگيزى خواهد بود كه براى نظام آينده درد سرى خواهند داشت كه طالبان چطور آنها را مديريت بكنند.

اين مرحله دقيقاً مشابهت با همان سناريوى اواخر رژيم نجيب الله را دارد كه رژيم آنوقت مليشه ها و گروه هاى غير مسؤول را در هر جغرافياى اسلحه و تجهيزات نظامى دادند و گروپ از مجاهدين بخصوص همان هائيكه با شعور تر و مكتبى آن كه حزب اسلامى و جمعيت اسلامى بودند ؛ متاسفانه متأثر از شكار قومى ، سمتى و زبانى شدند ، چون در ميان همه تنظيم ها با همين دو بيشتر ميتوان حساب و كتاب كرد و ما مشاهده كرديم داكتر نجيب الله تخم نفاق را كه بذر كرده بود ، چطور بنام و بواسطه مجاهدين در پايتخت و ولايات بزرگ حك زدند.

حال نيز چنين يك ماجرا روى صحنه و نقشه است و اينكه گروه طالبان به هر نحوى است آزادى كشور از اشغالگران بنام آنها حك و ثبت تاريخ ميشود و اما در بعد سياسى و مديريت نظام آنها را در سطور تاريخ ناكام به معرفى ميگيرند. ايكاش گروه طالبان به عوض شعار از جنگ ، تلاوت آيات از سورة انفال و نعره تكبير ، سقوط ولسوالى ها ، انحصار طلبى و تك محورى و غرور كاذب به مذاكرات بين الافغانى تاكيد بكنند و حتى قومندان عليپور را هم به حيث وبا و طاعون جنگى در آينده نا ديده نگيرند و بهتر است در اين رابطه با استاد سياف ، كريم خليلى و گلبدين حكمتيار مفاهمه و مشوره بكنند و ايكاش استاد ربانى ، قومندان مسعود و قومندان مزارى هم در قيد حيات ميبودند؛ چون اين ها همه شكار چنين دسيسه سازمان يافته استخبارات بيگانه شده بودند و عده يى حتى در مجالس چنين استخبارات عهد و پيمان كردند و در جنگ هاى بعد از سقوط رژيم نجيب الله دست بالا داشتند. 

در اخير اين سطور ، صلح و نشست هاى بين الافغانى يگانه بديل ميان همه افغان ها بوده و مسؤولين در ارگ بشمول طالبان بايد بدانند، وقتى نور محمد تره كى ، حفيظ الله امين ، ببرك كارمل ، نجيب الله، استاد ربانى و ملا محمد عمر  ، حامد كرزى و اشرف غنى نتوانستند ، حكومت هاى آنها نفس آرام از اكسيجن سياسى را در ارگ تنفس بكنند ، شما نيز با شعار از جنگ و تمويل از جنگ پيروزى را با خود در قبال نداريد!