بحث نظام و يا حكومت ؟ گزينه صلح و يا جنگ ؟

مسؤولين طرف ارگ و گروه طالبان براى ما همه معلوم هستند كه كيها و از كدام جهت حمايت ميشوند ؛ ولى در اينجا بقا و سلامت نظام كنونى ، سلامت كشور و شهروندان مطرح بحث است. 

حال اگر ما به بحث و تحليل تاريخى اين سطور را به نگارش بگيريم ، فكر كنم از اين تبصره ها در هر تربيون از رسانه ها و صفحات اجتماعى صورت گرفته است.

حال براى ما مهم است كه چطور ميتوانيم از فروپاشى نظام جلوگيرى شود ، گروه هاى مصلح و بخصوص نزد آنهائيكه مسائل ملى و كشورى مطرح است ، گزينه صلح نزد آنها اوليت دارد ، تاكيد روى جنگ ، سرمايه گزارى در مورد جنگ ، تبليغ براى ماشين جنگ به نفع هيچ جناح و طرف نبوده و با جنگ ، شعار از جنگ و حمايت از جنگ سالاران ما بيشتر ذليل ميشويم.

حال وقتى تره كى ، كارمل و امين با تفنگ دادن بدست چند خانم سازمانى و انقلابى در مراكز شهر ها نتوانستند با حمايت از اتحاد شوررى وقت در ميان مردم محبوبيت و طرفدارى داشته باشند ، باور داشته باشيد كه مسؤولين انگشت شمار در ارگ و سپيدار نيز با نشر چنين نگاره ها و آنهم چند خانم كه عضويت فعالان مدنى را دارند از اين حكومت پيشتبانى بكنند. 

طرف گروه طالبان نيز از هوش و عقل كار بگيرند ، بهتر است با مفاهمه ، تسامح و مجالس پيهم توجه بكنند ، چون مردم نيز از طالبان رضايت ندارند و همه مردم طالبان نبوده ؛ پس بهترين گزينه براى همه ما ، يعنى براى عزت مردم افغانستان ، عدم فروپاشى نظام كنونى و صلح پايدار در كشور مى باشد ، فشار به جنگ ، شعار جنگ و سرمايه گزارى در عرصه جنگ براى هيچ طرف گزينه خوب و مناسب نبوده !؟