کیست میگوید :تاریخ تکرار نمیشود ؟

کوکچه بدخش

زمانیکه طالبان در ۵ میزان ۱۳۷۵ کابل را تصرف نمودند ، من شامگاه همین روز کابل را ترک نموده و روانه جبل السراج شدم . در مسیر جبل السراج همگی فرار میکردند و حتی با چشمان خود دیدم که تانکهای محاریبوی حکومت نیز پیشتر از واسطه نقلیه ما در حال فرار بود . شکست باور نکردنی افراد حکومتی بیانگر آنبود که دیگر این جمع شکست خورده دوباره وارد کابل نخواهند شد . طالبان با سپری شدن یکی دو شب خودشان را به دهن دروازه پنجشیر نیز رسانیده و کوههای گلبهار و پنجشیر را با سلاحهای ثقیله و دور برد خویش هدف قرار دادند .

 گذشت زمان و چرخ گردون شرایط را طوری ببار آورد که در نتیجه هجوم قوای امریکایی ( هفت اکتوبر ۲۰۰۱ ) ، طالبان شکست خوردند و نیروهای فراری جبهه متحد شمال دوباره وارد کابل شده و حکومت و اقتدار را بدست گرفتند . تسلیمی بیش از ده هزار طالب در ولایت کندز به نیروهای تحت فرمان جنرال دوستم واقعاً نقطه عطفیست در تاریخ جنگهای ذات البینی در افغانستان . درین رویداد به طالبان صدمات بزرگی وارد گردیده و هزاران نفر شان در قلعه جنگی و دشت لیلی جان باختند .

 در کمتر از چهل روز جورج بش رئیس جمهور وقت امریکا ، شکست طالبان را اعلان نموده و به دستگیری افراد این گروه در داخل افغانستان و حتی در آنسوی مرز ( پاکستان ) مبادرت ورزید . نزدیک به هشت هزار نفر به اتهام عضویت به القاعده و طالبان توسط پاکستان دستگیر شده و بمقامات امریکایی با نرخهای متفاوت بفروش رسیدند .

 حاکمان مسلط برکابل در سایه حمایت خارجی ها ، گاهی هم تصور نمیکردند که بار دیگر طالبان خودشان را جمع و جور نموده و منحیث یک قوت وارد صحنه سیاسی و نظامی افغانستان شوند . اما این پیشبینی به واقعیت تبدیل شد و طالبان در نتیجه حمایت مستقیم پاکستان ، ایران ، روسیه و چین که خواهان شکست سربازان امریکایی در افغانستان بودند ، پرقدرت تر از گذشته وارد صحنه شده و جنگهای طولانی ، مدهش و فرسایشی را برضد نیروهای خارجی و حکومت افغانستان آغاز نمودند . امریکا آنگونه که همگی باورمند هستند در جنگ با طالبان شکست خورده و ناگزیر در دوحه ( قطر ) در فبروری سال ۲۰۲۰ میلادی موافقت نامه صلح را با طالبان به امضا رسانید . مطابق این پیمان و موافقت نامه ، عساکر امریکایی پیش از فرا رسیدن معیاد خروج شان ، روز گذشته ( جمعه مؤرخ ۱۱ سرطان ۱۴۰۰ ) پایگاه مرکزی شان را در میدان هوایی بگرام ترک نمودند .

 امریکایی ها رفتند و اینک طالبان در جنگ افغانستان پیروز میدان شناخته میشوند. اما من بازهم به تکرار تاریخ باورمندم و اگر احیاناً گروه مذکور راه و روش مناسب را در قبال عامه مردم افغانستان در پیش نگیرند و شکار گرایشات قومی ، زبانی و اقتدارگرایانه شوند ، آنروز چندان دور نخواهد بود که بار دیگر در سراشیب ناملایمات قرار گرفته و قدرت و توانمندی شان به زوال برود !