افغانستان در سوگ نخبگان !

افغانستان بيشتر از چهار دهه است كه سوگ وارى و عزا دارى دارد و اين سوگ وارى هاى بيشتر از چهار دهه معمولاً از ناحيه جنگ و عوارض جانبى از جنگ كه همانا ترور ، وحشت ، تجاوز خارجى ها ، اختلافات ذات البينى ميان افغان ها مى باشد؛ ولى در اين روز ها امواج مهلك و خطرناك مرض كرونا خوبترين ها و بهترين هاى ما را جدا و همه روزه شاهد گراف صعودى آن با ارتحال ، مرگ و وفيات بهترين شخصيت هاى جامعه در عرصه ها و ابعاد مختلف ، ما همه را متأثر كرده است.

از يك سؤ بحران جنگ و از ناحيه ديگر وضعيت نا هنجار اقتصادى توام با فساد ادارى با معامله ها و ركود پروسه صلح همه شهروندان كشور را حيران و آشفته كرده است.

مرگ حق و ما مسلمان ها به اساس فرموده الهى با همان ميعاد موعود روزى با ملك الموت ملاقات و آرزو داريم كه با اعمال صالح و خاتمه آخر مع كلمه طيبه و مطهره توحيد انجام و پايان خود را داشته باشيم. 

از چند روزى بدينسو هر لحظه كه صفحات اجتماعى را مرور مى كنم با خبر مرگ بهترين و خوبترين شخصيت هاى افغانستان رو برو ميشوم كه در همين چند روز اخير اطلاع رسانى مراسم جنازه قاضى محمد امين وقاد ، سناتور عبدالشكور كوهستانى ، دکتور نبی مصداق ، څارنوال عبدالطيف ابراهيمى ، دكتور فضل الله مجددى ، مولوى عبدالوكيل ، پوهاند رسول باورى و غيره هموطنان ما در اطراف و اكناف افغانستان كه اين قلم و حافظه همه را همين لحظه به ذهن ندارد. 

بدون شك كه هر يك از اين نخبگان از زواياى متفاوت سياسى ، ادبى ، علمى ، اجتماعى و عرصه هاى از زندگى تاثير گزارى خود را در جامعه ما داشتند. 

حال اگر ما ديدگاه وسيع ، سينه فراخ و زواياى زندگى را به دوربين هم پذيرى مشاهده كنيم حقا كه هر يك از اين شخصيت ها در اجتماع ، محافل و مجالس داخلى و خارجى از جمله شخصيت هاى مطرح كشىور ما بودند.

همان طوريكه گلبدين حكمتيار ، مرحوم استاد برهان الدين ، استاد عبدالرب سياف ، روان شاد مولوى محمد نبى محمدى ، خدا بيامرز مولوى محمد يونس خالص و مرحوم صبغت الله مجددى در عرصه جهاد و مبارزه عليه قشون سرخ از رهبران پيشتاز و طراز اول جهاد و مبارزه بودند ، حقا كه قاضى محمد امين وقاد از همان آوان جوانى با مبارزه و فعاليت سياسى آغاز كرده بود. 

قاضى محمد امين وقاد متولد ولسوالى كوټ ولایت ننګرهار و تعلميات دروس ثانوى را در مدرسه نجم المدارس جلال آباد به پايان رسانيده بود و بعداً شامل پوهنځي شرعیات پوهنتون كابل و تا هنوز تحصيلات ايشان در رشته علوم اسلامى به پايان نرسيده بود كه در زمان جمهوريت محمد داود به تبعيد و هجرت مجبور شده بود.

او يك سخنور توانا و به زبان پشتو به فصاحت و بلاغت كلام سخنرانى ميكرد ، مرحوم امين وقاد در اوائل تاسيس حزب اسلامى رهبرى حزب اسلامى را به عهده داشت و بعداً معاون امارت حزب اسلامى را مسؤول بود ، او بعد از فرو پاشى اتحاد هفت گانه مجاهدين مقيم پشاور تنظيم داعيه اسلامى را اساس گذاشت ؛ ولى از طرف مقامات پاكستان به رسميت شناخته نشد.

قاضى محمد امين وقاد ، در اولين حكومت اسلامى مجاهدين به حيث وزير مخابرات گماشته شد و از اينكه جنگ هاى داخلى شدت گرفت ، دو باره با حزب اسلامى همكار شد ؛ ولى در جنگ هاى داخلى و آنكه بيشتر باعث نام نيك جهاد گرديد رول كليدى و تاثير گزارى را نداشت و هميشه براى صلح تلاش ميكرد. 

مرحوم قاضى محمد امين وقاد كه از مدت بديسنو وضعيت صحى خوبى نداشت ، ديروز دوشنبه ٢٤ جوزا سال ١٤٠٠ هجرى شمسى  در كابل جهان فانى را وداع و به ابديت پيوست ، نگارنده ارتحال و فوت عزيران ، بهترين ها و نخبگان كشور را به همه ملت شريف و نجيب افغانستان، خانواده هاى عزا دار  بخصوص خانواده بزرگ نهضت اسلامى كشور ، تسليت و تعزيت عرض ميدارم و از بارگاه ايزد متعال بهشت برين و فردوس اعلى را براى همه رفتگان التجا دارم.