حکمتیار دیگر چه کند !

 زمانیکه اشغالگران بکمک و رهنمایی و حمایت مجاهد نما ها  کشور را اشغال نمودند ، در بن آلمان همه گروه ها برای فروش کشور حاضر و هر کدام به سهم خود خدمتگذاری و فروشندگی کردند .

 حکمتیار همانطوریکه در مقابل کمونستان آغازگر جهاد بود ، در اشغال دوم هم اولین کسی بود که اعلان جهاد داد ، آنوقتیکه طالبان  از هم پاشیده و پراگنده بودند و یکسال بعد در جهاد سهیم شدند ،  تنظیم های جهادی هم زیر سایه اشغالگران مصروف جمع آوری بوجی های دالر و تصاحب چوکی های دولتی شدند . سالها بدین منوال گذشت ،

بالاخره آمریکایی ها با دادن تلفات جانی و مالی فراوان تصمیم گرفتند این کشور را ترک کنند .

حکمتیار حساسیت موضوع را درک کرد که آمریکایی ها با خروج شان میخواهند جنگ را بین الافغانی بسازد .

بناً بهمین منظور جهت تامین صلح و قطع جنگ به صلح رو آورد ، در اولین روز ورودش بکابل همه گروه ها را به صلح و برادری دعوت داد و از همه جلو تر بآن متعهد شد و گفت بیائید گذشته ها را فراموش کنیم و صفحه تازه ای برادری باز نمائیم  ، اما دیدیم کسانیکه در طول نزده سال اخیر زیر سایه اشغال صاحب مال و ثروت و قدرت و مقام شده و به آن عادت نموده بودند و بقای این حالت شان را در ادامه جنگ و ناامنی و قانون شکنی و هرج و مرج می دیدند ، به بهانه های مختلف و با پیشکش نمودن تعصبات قومی و مذهبی و لسانی و تحریک نمودن اقوام علیه یکدیگر ، در مقابل پروسه صلح مانع شدند ، ایشان میدانند که اگر حکومت قانون بمیان آید ، هم قدرت و ثروت باد آوردگی شان را از دست میدهند و هم در آینده بنا بر فروختن کشور و ظلم و جفایی که در حق این ملت نموده اند ممکن مورد بازپرس ملت قرار خواهند گرفت ، بهمین لحاظ شاهد آن هستیم که از کشور های مختلف سلاح و مهمات مخفیانه وارد کشور شده و در اختیار همان گروه هایی قرار میگیرد که قبلا خود را فروخته بودند و اکنون هم برای فروش دیگر ثبت نام می کنند .

از جانب دیگر طالب جان هم به اصطلاح  ( در گرفت است ) و هوای خود مختاری و تک اقتداری در سر دارد .

طرح معقول و جامعی را که حکمتیار ارائه داده اند برای هر انسان ذیعقل و با بصیرت قابل تائید است ، اگر بآن توجه شود .

اما افسوس که ملت ما بدون اینکه بخود اتکا کنند ، عادت نموده اند تا خارجی ها سرنوشت شانرا تعین نمایند .

لازم نیست موضوع صلح در خارج از کشور با وساطت کشور های خارجی که هر کدام منافع خود را در آن در نظر دارند دائر گردد ، خود افغانها اگر همت کنند با هم بنشینند و بیگانگان را موقع مداخله ندهند ، بدون شک که به یک نتیجه مثبت خواهند رسید .

خداوند متعال این توفیق را برایشان بدهد .

کاپی