یادی از دوران طلایی جهاد و ظلم کمونیستها

روز ششم ثور سال ۱۳۶۱ بود، مجاهدین طرح یک حمله بالای مراکز روسها و کمونیست ها را در چکری داشتند، حدود ساعت یازده دو فروند جیت پیشرفته سوخو بر فراز آسمان ظاهر شد، ما فکر کردیم شاید مراکز مجاهدین را هدف قرار دهد، زیرا قبل از آن طیاره کشف بالای قرارگاه ما می چرخید اما طیاره یک قلعه را در حدود فاصله دو کیلومتری ما در قریه خورد کابل مورد حملات سنگین بمب های ناپلم(به گفته عوام نپال) بزرگترین بمب های روسی قرار داد.

در این قلعه سیزده نفر به شمول دو نفری که تازه از ایران آمده و والدین شان نیز از کابل به دیدن آنان آمده بودند به سر میبردند. دروازه قلعه ای قدیمی با آن همه سنگینی حدود پنجصد متر دور تر پرتاب شده بود،یک طفلک نه یا ده ماهه نیز با موج بمب و راکت ها در قنداق از ساحه قلعه بسیار دور افتاده و شهید شده بود.

 زن و مرد پیر و جوان باقی مانده به قطعات کوچک تبدیل شده بودند، در همین اثنا که ما شاهد این حالت از بلندای قرارگاه بودیم، ناگهان ابر غلیظی بسیار سریع فضا را پوشاند. جیت ها هم دوباره یک دایره وسیع را دور زده بالای قبرستان های خردکابل که در دشت واقع است باز هم آماده انداخت راکت شدند، یکی از آنان در هوا دور میزد دومی پیکه کرده جهت هدف گیری پایین آمده و راکت را پرتاب کرده، دوباره مستقیم به هوا برخاسته، یکراست به سینه جیت جنگی بالایی برخورد نموده، صدایی مهیبی برخاست و هردو جیت پارچه پارچه شده به زمین افتادند.

پیلوت هر دو در جا به ذغال تبدیل شده بودند. یک گروپ مجاهدین که در ساحه نزدیکتر بودند با تلاش زیاد می خواستند خود را به جیت های سر نگون شده برسانند، اما هلیکوپتر های که به کمک جیت ها و برای بمبارد آمده بودند نشست کرده و اجساد پیلوت ها و بعضی وسایل مهم جیت ها را بار زده بردند که مجاهدین توانسته بودند در حدود دو صد متری واقعه خود را برسانند و صحنه را ببینند. متٲسفانه تا یکماه دیگر که ما از آن محل عبور میکردیم، هنوز هم مردان و زنانی را می دیدیم که به دنبال گوشت و قطعات بدن شهدا می گشتند و آنرا در سبد ها جمع نموده به قبرستان دفن می کردند.

البته پس از این حادثه باران شدید، با ژاله، رعد، برق وباد آغاز شد و چند ساعت دوام کرد.

در این قلعه یک نفر هم نظامی یا مجاهدین موجود نبودند همه غیر نظامی و مردم عادی زندگی می کردند. دو ستان و مجاهدین منطقه که این صحنه دلخراش و اسامی شهدا را به یاد دارند نشر کنند.