حرف و سخن مختصر در مورد قوم و زبان !

مردم ما بدور از تعصب در مورد جغرافيا و ساختار اجتماعى خود بايد بدانند كه هر "درى زبان و يا پارسى زبان " در جغرافياى افغانستان از لحاظ تبارى "تاجيك تبار " نيست و هر "پشتو زبان"  ما از لحاظ تبارى "پشتون تبار " نيست، اگر چنين بود هر اهل "هنود و سيك" ولايت خوست و ننگرهار پشتون تبار بودند و هر اهل هنود شهر غزنه و شهر چاريكار تاجيك تبار بودند.

هويت زبانى جدا از هويت تبارى و قومى مى باشد نسل هاى بعدى افغان ها كه به امريكا ، اروپا ، آستراليا و كشور هاى عربى مهاجرت و زندگى دارند، شايد بعد از ٢٠و ٤٠ سال زبان درى و پشتو را فراموش كنند؛ ولى به هيچ صورت آنها از لحاظ تبارى و قومى انگليسى ، فرانسوى ، سكاتلندى ، عرب و غيره نيستند.

هويت هاى قومى و تبارى با مرور زمان و سير تاريخ با مهاجرت ها و عوامل ديگر طبعى و ازدواج ها امكان دارد كه در حالت تغير باشد، امروز در كشور پاكستان ، هندوستان و كشمير به هزار ها پشتون ،تاجيك هاى كشور تاجكستان، فارس هاى ايران و عرب ها زندگى دارند؛ ولى به زبان هاى اردو ، كشميرى ، سندى و غيره تكلم دارند.

حرف اخير اين شرح مختصر كدام جنبه منفى نداشت و فقط خواستم ياد آورى داشته باشم كه هويت زبانى با هويت قومى از هم فرق دارند و اين يك اصل قبول شده در اكثريت از كشور ها بوده كه نسب و ولديت به اجداد و نياكان ارتباط و زبان به مادر ارتباط دارد.