حقوق زنان در امارت اسلامی، دولت اسلامی، دولت دموکراسی و..

بشير احمد شهيدزاده

إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّی يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ...(۱۱/رعد)

‏ترجمه:خداوند سرنوشت هيچ قوم (و ملتی) را تغيير نمی‌دهد مگر آنكه آنها خود را تغيير دهند....:

با سبز و آبی و سرخ نشان دادن یک عمل ناپسند خلاف شرع و عرف و قانون، در اصل آن هیچ تفاوت نمی آید باید جستجو کرد که اشکال و ضعف که منجر به رفتار ناپسند ( خلاف شرع، قانون، عرف و..) مجریان قانون و محافظان نظم عامه گردیده است در چیست؛ آیاقوانین ناقص است یا مجریان و تطبیق کنندگان قوانین، ناآگاه و نالایق اند؟

کوتاه و خلاصه؛ وقتی پای استدلال هریک از رهبران و آگاهان نظام های مذکور ( امارت اسلامی، دولت اسلامی، دولت دموکراسی و..) بنشینی به یک نقطه میرسند که وجه مشترک همه شان است؛ و آن نیروی انسانی نا آگاه است که گاهی بعنوان آمر و گاهی بعنوان مامور گماشته میشوند.

با این وجود سوال که ذهن هر انسان با وجدان را می آزارد این است که چرا افراد ناآگاه و نالایقی به عنوان آمر و مامور در امور کشوری، محافظتی و... ما گماشته میشود مگر قحط الرجال است؟

پاسخ این است خیر برادر من، قحط الرجال نیست بلکه دلایل وجود دارد که برکسی پوشیده نیست از جمله دولت های متکی به زور و زر خارجی؛ دولت متکی به اسلحه و تفنگدار خود که آنان را بی نیاز از توجه و اتکا به مردم کرده است تا جای که  دریور و پهره دار دروازه خانه خودرا بر اساتید پوهنتون و خبرگان غیر حزبی و گروهی شان ترجیح داده اند

نتیجه این است که خودرا اصلاح کنیم تا امورات ما نیز به صلاح گردد.