تحولات سیاسی و نظامی قرن سیزده، افغانستان را شهره آفاق کرد!

بشير احمد شهيدزاده

شاید در اوایل قرن سیزده نام افغانستان در بسیار از مناطق کشورهای همسایه برای مردم ناآشنابوده باشد اما امروز که اولین روز آخرین سال قرن سیزده است حتی در قریه های کشورهای دور، قاره های آمریکا، اروپا، آفریقا و....کودکان شان نیز بانام افغانستان آشنا میباشند

تحاجم متجاوزانه دو ابرقدرت بلامنازع جهانی (اتحادجماهیرشوروی سابق و ایالات متحده آمریکا- ناتو) در نیمه دوم قرن سیزده یکی پس از دیگری خسارات جبران ناپذیر جانی، مالی، علمی، فرهنگی و ...را بر کشور و مردم افغانستان تحمیل نمودند که ممکن است از اثرات منفی ( عقب ماندگی های) آن  نسل های بعدی ما نیز رنج ببرند و نتوانند آن را جبران کنند

اما برخلاف محاسبات سیاسی، نظامی و اقتصادی رهبران و مشاوران کاخ کرملین و کاخ سفید مردم پا برهنه، فقیر و جهان سومی افغانستان نه تنها عزت و غیرت و ایمان خودرا در بازار گرم کمونیسم آن زمان( سوسیالیستی) و امپریالیسم امروزی (آزادی بیان و حقوق بشر و...) معامله نکردند و درکوره جبر استثماری ذوب نشده و زیر پتک نظامی آنان خم نگردیدند بلکه با تمام توان در مقابل آنان ایستاده و مقاومت نموده تا باورهای دینی و کلتور افغانی خودرا حفظ نمایند و سرانجام هردو غول جهانخوار( کمونیسم و امپریالیسم) را شکست دادند

دلیر مردان این سرزمین نام و نشان افغانستان را با نوک شمشیر ( گلوله‌های تفنگ) خود بر سنگ های گورستان شهر های بزرگ و کوچک و قریه های دور افتاده کشور های متجاوز و پیکر معیوب سربازان شان چنان حک نمودند که تا نسل ها و قرن های بعد به یاد داشته باشند

امروز حتی کودکان آمریکایی، انگلیس، اروپای، اسپانیایی و... نیز افغانستان را می‌شناسند