جناب ریس جمهور قلابی

نزده سال پیش زمانیکه اسلاف تان با افکار واندیشه های پوچ خود کشور مارا به ویرانه مبدل کرده بودند وشماهم ویرانی های کشور ، درد والم ملت مظلوم مان را از پشت پرده های تلویزیون در غرب تماشا میکردید من شش سال داشتم و خواندن نوشتن بلد بودم باوجود اینکه ازجور قدرت طلبی ، یکه تازی ، خود خواهی بقایایی کمونیست وآنهای که بابقایایی کمونیزم ائتلاف کرده بودنند ودر برابر ملت میجنگیدند ومن وهزاران کودک این میهن را از نعمت مکتب محروم ساخته ومجبور به ترک وطن کرده بودید ما در پی نوشتن وخواندن بودیم ؛ دیار غربت را مدرسه وپوهنتون برای خود ساخته بودیم ودر برابر افکار فرسوده ومضحکانه تان قلم میزدیم و برای رشد وتوسعه کشور می اندیشیدیم !

لطفا بر ما منت نگذار  ؛ نزده سال پیش که ما نوشتن وخواند را بلد بودیم شما در کشور حضور نداشتید و برای غرب خوش خدمتی ونشخوار میکردید پس چطور بفهمید که جوان نزده سال پیش چگونه تشنه تعلیم وتحصیل بود ؛ نیمه روز مصروف کار شاقه بود وبعد به طرف مدرسه ومکتب غلتیده وافتیده می دوید ؛  و با دست های ترکیده ، بوت های فرسوده ، جامه ی دریده  در روی خاک چهار زانو میکرد وبا  قلم خود در قسمت بالایی کتابچه با خط درشت می نوشت "مرگ بر کمونیزم وبقایایی آن " که کشور مارا ویران ساخت ، میلیونها داکتر ، انجینیر ، معلم ، نجار و...... را در پلیگون های خودت تحت شکنجه به شهادت رساند وگرنه امروز ما مکتب میداشتیم ، کشور ما صلح وامنیت میداشت ، ترقی وتوسعه میکرد و من مجبور نمیبودم نیم روز کاربکنم تا مادر بیوه وخواهر یتیمم  گرسنه نماند ونیم روز درس بخوانم که آینده کشورم را بسازم و کشورم را از چنگال افکار واندیشه های پوچ وارداتی نجات دهم . 

شما کجا بودید که می دیدید!