به ارتباط اعلامیه والی ننگرهار ضیاءالحق امرخیل در مورد زندانيان حزب اسلامی
حاجی يوسف
دیروزاداره مفسد حکومت کابل به نشر اعلامیه خواستند تا توجه اذهان عامه را به ارتباط زندانیان حزب اسلامی تغیر بدهد.
در حالیکه تا هنوز هزاران زندانیان حزب اسلامی در زندانهای بگرام، پلچرخی، ولایات و گوانتانامو در قید هستند.
از اغاز پروسه موافقتنامه صلح و تطبیق مواد آن، ده ها بار به کمیسون مشترک، شوری امنیت و ادارات مربوطه لیست های هزاران بندی حزب اسلامی بشمول گوانتانامو داده شده رفته است.
متاسفانه در ان وقت ضیاءالحق امرخیل مخالف اشرف غنی بود از متن پروسه موافقتنامه و آزادی زندانیان حزب دقیق خبر ندارد.
درین راستا از طرف حکومت کما عادت مسولین مختلف و کمیسونهای مختلف تغیر و تبدیل نمودند
اتمر،خپلواک، اندرابی، فیضی ،،،
و بعد ضیاءالحق امرخیل
و حالا مدتی هشت ماه کمیسون مشترک رئیس رسمی ندارد
و ضیاالحق امرخیل والی ننگرهار است
به ارتباط همه زندانیان حزب اسلامی معلومات امرخیل ناقص است.
بطور مثال به اسم زرجان یک بندی حزب اسلامی هژده سال در پلچرخی بسر می برد چهارسال قبل به دولت اسم اش درلیستهای نخست داده شده است.
از آن لیستها یک قسمت اش تا هنوزبه نزد دولت نرسیده است، در شوری امنیت، څارنوالی امنیت خارجی، سفارت امریکا ووووو گم است.
همچنان زندانیان مهم ما چند نفر شان اش در لیست طالبان ازاد شدند نه توسط امرخیل
مثل داکتر عبد الرحمن
خواهر نرگس وووو.
متاسفانه دولت رسمی در هفت مرحله در چهارنیم سال مستقیم تقریبا 850 زندانی حزب اسلامی را ازاد نمودند.
1450 زندانی حزب در لیست طالبان ازاد شده.
حدود 700 زندانی به اساس کرونا، عید و اکمال حبس ازاد شدند نه به اساس توافقتنامه و تعهد که دولت با حزب اسلامی داشت .
در گوانتانامو تا هنوز زندانی ما در قید است.
بعد از توافقتنامه صلح از طرف حکومت صدها عضو حزب اسلامی نو زندانی شدند. .
هنوز هم بیش.از دو هزار زندانی حزب اسلامی در بگرام، پلچرخی و زندانها ولایت بسر می برند.
و روزانه فامیلهای زندانیان به دفتر حزب اسلامی می ایند و احوال میگیرند .
در حالیکه ازادی زندانیان به نفع و پیشرفت صلح بود و اعتماد سازی بین مردم.
دولت تعهد داشت که به همه زندانیان ازاد شده حزب اسلامی زمینه، کار تحصیل، تداوی، و کورسهای حرفوی مساعد می نماید
و حقوق هم تا زندگی نورمال را دوباره داشته باشند.
متاسفانه دولت در چهار و نیم سال به یکنفر زندانی حزب اسلامی این وعده های داده شده را پوره نکردند.
دولت تمام تعهدات و مواد موافقتنامه صلح با حزب اسلامی را در ظرف چهار و نیم سال عملی نکرد.
نه حقوق معیوبین، نه حقوق متقاعدین و نه وظیفه و شغل به افراد حزب و نه محصلین بورس و نه به مهاجرین حزب اسلامی یک نمره زمین و سرپناه داد.
فقط رئیس جمهور و وزاریش وعده و تعهد شکنی را تکرار میکرد.
مسئولین حزب اسلامی بخاطر منافع علیا کشور همه جفا های دولت و تکالیف را با صبر تحمل میکرد.
