هدف کتاب رقص در مسجد گروگان گرفتن روحيه اسلامی است

استاد صبور

رقص در مسجد را خواندم‌. با گروگان گرفتن عواطف مردم نسبت به زن و مادر و همچنان بهره‌گیری از روحیه اسلام‌‌ستیزانه غربی‌ها و ... نوشته شده و از آن کمایی شده‌است.

از "رقص در مسجد" که دروغ است تا لواطت ملا در زیر منبر... و ده‌ها دروغ دیگر که تنها یک روحیه پر از تعصب ضد دینی می‌تواند آن را بگوید و نادیده بگیرد.

آیا در هرات چنان مسجدی هست که منبری بدان بزرگی داشته باشد تا ملایی بتواند کودکی را زیر آن منبر برای لوطت بکشاند؟ شاید کسی بگوید مسجد جامع هرات. اما این داستان در مسجد یک محله است نه در مسحد جامع. آیا نویسنده می‌تواند این مسجد و منبرش را نشانی بگوید که در کجاست؟ شاید ‌کسی بگوید که این یک داستان است و می‌تواند زاده تخیل نویسنده باشد، اما این کتاب خاطره است نه داستان.

این کتاب به دین، جامعه و فرهنگ هراتیان و کل کشور توهین کرده‌ است. حتی عنوانش به مقصد کاسبی و روی یک داستان دروغ بنیاد شده است. کدام عقل می‌تواند بپذیرد که در شرایط حاکمیت طالبان، دختری این‌قدر شعور داشته باشد که برای دختران و پسران مکتب باز کند، اما این‌قدر شعور نداشته باشد که در مسجد رقص را اجازه ندهد، مگر این که قصدی داشته باشد‌.

طالب اگر در دین لانه کرده است و زیر نام دین جنایت‌ می‌کند، نمی‌شود به خاطرش، پوستین اعتقادات مردم را آتش زد.

من ناقد ادبی نیستم. اما در جایگاه یک خواننده عادی کتاب را چیزی جز حراج حرمت، عزت و فرهنگ و اعتقادات جامعه به مقصد کمایی‌گری، چیز دیگری نیافتم.

برداشت من همین است!