داستان جالبی ازیکی ازرهروان راه حق و یکی از شاگردان مکتب پیامبر ص

افراهیم صارم

*داستان جالبی ازیکی ازرهروان راه حق ویکی ازشاگردان مکتب پیامبر ( صلی الله علیه وسلم ).*

آن داستان ابو دجانه _رضی الله عنه _ با درخت خرمای همسایه یهودی اش هست ...

عادت ابو دجانه این چنین بود که در نماز پشت پیامبر اکرم _صلی الله علیه و آله و سلم_  ایستاد می شد..

اما بمجرد اینکه نماز پایان می یافت باعجله از مسجد بیرون میشد، این کار ابو دجانه نظر پیامبر اکرم _صلی الله علیه و سلم_ را جلب کرد، روزی اورا ایستاد کرد و پرسید:

ای ابو دجانه آیا تو حاجتی نداری که از الله بخواهی؟

ابو دجانه: آری دارم ای رسول خدا!

یک لحظه هم خودرا از او بی نیاز نمی دانم..

رسول الله گفت: پس برای چی منتظر نمی مانی تا نماز را با ما یکجا به پایان برسانی و خواسته ات را از الله بخواهی..

ابودجانه: علت نماندنم اینست که من همسایه یهودی دارم شاخ های درخت خرمایش به حویلی من کشیده است..

شب که باد بوزد خرمایش در حویلی من میریزد.

با عجله از مسجد بیرون می شوم تا خرماها را جمع کرده وبه صاحبش بدهم مبادا فرزندانم که گرسنه هستند از آن بخورند.

ای پیامبر خدا: سوگند یاد می کنم روزی یکی از فرزندانم را دیدم که از آن خرما میخورد انگشتم را به حلقش داخل کردم قبل از اینکه خرما را فرو ببرد بیرون آوردم..

وقتی فرزندم گریه کرد برایش گفتم: از این نمی شرمی که

 در پیشگاه الله به عنوان دزد ایستاد شوم.!!!

چون ابوبکر _رضی الله عنه_ سخنان ابو دجانه را شنید نزد یهودی رفت، درخت خرما را از او خریداری کرد واورا به ابو دجانه و فرزندانش هدیه داد..

وقتی یهودی از حقیقت ماجرا اطلاع یافت شتابان اهل وعیال خودرا جمع کرده یکجا با آنها نزد رسول الله رفت و اسلام خودرا آشکار نمود...

اینگونه بودند آنها___ دعوتگران که موقف شان از ایمان سرچشمه می گرفت وآنها با معاملات والای خود که انعکاس دهنده ایمان بود دعوتگر واقعی با تمام بودند..

ایشان یاران راستین رسول الله _صلی الله علیه و آله و سلم_ بودند.

به این بیندیش که این مسلمان چی قدر بر این حرص داشت که در شکم فرزندانش حرام داخل نشود، چون میدانست که حرام تاثیر منفی بر آنها میگزارد، ادنی ترین اش اینکه

از این خورد و نوش حرام دل های فرزندان شان می میرد؛ وقتی دل انسان بمیرد محبت الله ورسول الله از آن می کوچد.

این داستان را بکری در تاریخ( ۱۳۱۰ ) در کتاب " إعانة الطالبين على حل ألفاظ فتح المعين" ( ٢٩٣/٣ )

همچنان عبد الرحمن الصفوری در تاریخ ( ۸۹۴ ) در کتاب "نزهةالمجالس ومنتخب النفائس ( ٢٠٦/١ ) ذكر نموده اند...