حقیقت قابل غور و جالبی
فاصله میان این دو طفل ومحاسن سفید را که درتصویر مشاهده مینمائید زندگی میگویند :
وبااین همه درحالیکه طفل درفکراینست وبه سوی مردکهن سال پامانده خیره نگاه میکند که چرا درعرابه یی چون من نشسته است !؟
اما درمقابل شخص بزرگ سال باتفکر به جانب طفل مینگرد وباخود میگوید که عمرم چگونه زودگذشت که بهره ی لازمی ازآن نبردم ، و رویهمرفته طفولیت هم عجب یک زمان خوبی جداازدردها ومصایب زندگی است که از هیچ چیزی نگرانی ندارد !؟
پس حال ما باتوجه به حقایق زندگی به خود بنگریم که درکدام مرحله یی ازعمر قرارداریم و درقبال رسالت انسانی واسلامی مان چه کارهایی را انجام دادیم ویا الآن داریم میدهیم !؟
ومن الله التوفیق
حقیرالی الله
ابوشبیرسعادت
تبصره / نظر
نظرات / تبصري
د همدې برخي څخه
شریک کړئ
زمونږ فيسبوک
