فعالیت‌های جاسوسی چین در افغانستان افشا شد

منبع: دی‌ان‌ای

نویسنده: منیش شوکلا

مترجم: سیدجمال اخگر

اخیراً افشای اطلاعات مرتبط به هویت ۱۹۵ کادر حزب کمونیست چین یا (سی‌سی‌پی) باعث شد که شبکه گسترده جاسوسی چین در سراسر جهان افشا شود. کشف این شبکه، مداخله چین در امور کشورهای دموکراتیک و عمق فعالیت‌های جاسوسی آن کشور را نشان می‌دهد.

امنیت ملی افغانستان اخیراً یک شبکه پیچیده از جاسوسان چینی را کشف کرده است که نشان‌دهنده تحرکات جاسوسی حزب کمونیست چین برای تأثیرگذاری ژئوپلیتیک برای حضور در منطقه است.

در ۱۰ دسامبر، امنیت ملی افغانستان عملیاتی را راه‌اندازی کرد که در نتیجه آن یک مأمور اطلاعاتی چین به‌نام لی یانگیانگ (Li Yangyang) که از جولای سال جاری در این کشور فعالیت داشت، دست‌گیر شد. یانگیانگ از محل اقامتش در کابل دست‌گیر شد.

امنیت ملی هم‌چنین از محل اقامت وی اسلحه، مهمات و مواد منفجره، از جمله پودر کتامین را کشف کرد. امنیت ملی در همان روز طی عملیاتی یک جاسوس چینی دیگر به‌نام  شا هونگ را از محل اقامتش در شیرپور کابل دست‌گیر کرد و در جریان جست‌وجو مواد منفجره و سایر مواد ممنوعه از محل سکونت هونگ کشف شد. بر علاوه هفت جاسوس چینی دیگر به شمول یک شهروند تایلند از سوی امنیت ملی دست‌گیر شدند. تمامی افراد بازداشت‌شده به عنوان جاسوسان چینی در افغانستان فعالیت می‌کردند.

نیروهای امنیتی افغانستان و افراد وابسته به آنان، فاش کردند که لی یانگیانگ و شا هونگ افراد مهم شبکه جاسوسی  بودند و با فرماندهان شبکه حقانی رابطه داشتند.

باور بر این است که سازمان آی‌اس‌آی پاکستان نقش میانجی میان شبکه حقانی و مأموران اطلاعاتی چین را داشته است.

کارشناسان استدلال می‌کنند که چین از نزدیک با سازمان اطلاعات پاکستان (آی‌اس‌آی) و گروه‌های تروریستی مورد حمایت پاکستان هم‌کاری می‌کند. این کشور بر علاوه هم‌کاری با شبکه حقانی، طالبان را از طریق پاکستان برای مقابله با نفوذ امریکا نیز کمک می‌کند.

جو بایدن به عنوان رییس جمهور جدید ایالات متحده، احتمالاً پاکستان را «بسیار خوشحال» خواهد کرد. زیرا هر دو کشور (چین و پاکستان) در تلاش‌اند تا مذاکرات صلح افغانستان را سبوتاژ کنند و پس از عقب‌نشینی نیروهای امریکایی با استفاده از طالبان و القاعده، در موقعیت مسلط قرار گیرند و بر افغانستان تأثیر بگذارند.

به گفته مقامات، جاسوسان چینی با فرماندهان طالبان برای ردیابی و نظارت بر جنگ‌جویان اویغوری که به افغانستان یا غرب آسیا فرار کرده‌‌اند، دیدار می‌کنند و این موضوع را به دولت چین گزارش می‌دهند.

لی یانگیانگ و شا هونگ مناطق مسکونی اویغورها در ولایت بدخشان را تحت تمرکز قرار داده بودند و با ارتباط با طالبان، القاعده و شبکه حقانی از طریق آی‌اس‌آی از جنبش و فعالیت‌های اویغورها به دولت چین گزارش می‌دادند.

یک منبع آگاه به زی نیوز گفت: «جاسوسان چینی در حال کار روی پروژه هدف قراردادن و از بین‌بردن رهبران اویغور در افغانستان از طریق تروریست‌ها بودند تا از تهدید جنبش شورشیان علیه حزب کمونیست چین جلوگیری کنند.»

پیش از این، در اواخر دهه ۱۹۹۰، دولت پاکستان به چین کمک کرده بود تا اویغورهایی را که از خشونت فرار کرده و به مناطق قبیله‌ای شمال‌غربی پاکستان پناه گرفته بودند، از بین ببرد. دولت پاکستان مخالفان اویغور را به چین برگرداند و یا آنان را ترور کرد.

حوادث و قراین نشان می‌دهد که اویغورهای فعال در افغانستان در لیست سیاه (سی‌سی‌پی) قرار دارند. دولت چین اویغورهای فعال در افغانستان را که برای دیدار با بسته‌گان‌شان به سین کیانگ سفر می‌کردند، بازداشت کرده است.

آخرین باری که چنین اتفاق افتاد، سال ۲۰۱۷ بود که دولت چین عبدالغفور و عبدالرشید چین‌تبار را که در افغانستان بزرگ شده بودند، زمانی که برای دیدار با نزدیکان خود به سین کیانگ رفته بودند، بازداشت کرد.

افغانستان مرز کوتاه با ایالت سین کیانگ چین دارد؛ جایی که برای اویغورهای تحت ظلم و خشونت سی‌سی‌پی پناه‌گاه امن به شمار می‌رود. این کشور هم‌چنین به عنوان گذرگاهی به کشورهای غرب آسیا عمل می‌کند.  بیش‌تر اویغورها در شرایط دشوار غیرانسانی زنده‌گی می‌کنند و در افغانستان تن به مشاغل ناچیز می‌دهند.

نیم‌دهه قبل، چین، اشرف غنی رییس جمهور افغانستان را وادار کرد تا ده‌ها اویغور را دوباره به چین برگرداند.

در حقیقت چین پاکستان را تحت فشار قرار داد تا گروه‌های تروریستی تحت حمایت خود را به افغانستان بفرستد و هم‌چنین از این کشور خواست تا مهاجران اویغوری را دوباره به چین برگرداند.

علاوه بر افشای شبکه جاسوسی چین در افغانستان، دست‌گیری‌های پی در پی مأموران اطلاعات آن در این کشور، رابطه پنهان چین و پاکستان را نیز آشکار ساخت.

این رابطه علاوه بر سبوتاژ بحث‌های صلح افغانستان، پیامدهای شومی نیز برای ژئوپلیتیک منطقه‌ای و حقوق بشر اجتماع اویغور به همراه داشت. در واقع این افشاگری باعث از بین‌رفتن اعتبار پاکستان در جهان اسلام و چین، در زمینه حقوق بشر شده است.