احزاب اسلامى كه خانوادگى و قومى شدند !

احزاب اسلامى  و آرمان گرا كه توسط قشر تحصيلكرده ، اساتيد و محصلين پوهنتون كابل بنام " جوانان مسلمان " و يا " نهضت اسلامى " در اواخر دهه چهل هجرى خورشيدى هسته گذارى و ايجاد شدند ، بعداً در كشور پاكستان با احزاب خورد و كوچك مطرح و غير مطرح ديگر انشعاب كردند ؛ متاسفانه اين احزاب از مسير اصلى آهسته آهسته انعطاف كرده و بعد از سقوط رژيم نجيب قومى ، سمتى و خانوادگى ميشوند ، فقط در محور فرزندان ، دامادان و خويشاوندان فعاليت دارند.

سران و كدر هاى فعال اين احزاب هميشه نظام سلطنتى و بخصوص شاه سابق را نقد ميكردند كه در نظام ، خانواده محمد زايى رول كليدى را دارند ؛ ولى حال عملاً به مشاهده ميرسد كه افراد و چهره هاى ديگر به شكل سمبوليك در اين احزاب فعاليت دارند و فقط فرزندان و دامادان وارثين سياسى رهبر و امير ميشوند. 

حزب اسلامى در گذشته ها تا جايى از اين روند خانوادگى و خويشاوندى مبرا بوده كه افراد كليدى و مسؤولين چون ماليه ، نظامى ، فرهنگى ، سياسى و غيره بدوش كسانى بدور از حلقه خانواده رهبر بودند، ولى متاسفانه فضاى قومى ، سمتى ، زبانى و روابط خانوادگى در كشور بالاى حزب اسلامى نيز تاثير و عواقب بدى كرده كه آهسته آهسته منسوب و منوط به خانواده ميگردد.

در زمان جهاد و مبارزه عليه قشون سرخ جمعيت اسلامى كه مانند حزب اسلامى از همه اقشار و اقوام در آن نفوذ و عضويت داشتند ؛ متاسفانه با سقوط رژيم نجيب بيشتر قومى ، سمتى و زبانى عمل كردند ، اگر ما شوراى اجرائيه زمان جهاد جمعيت اسلامى را با حالت فعلى و بعد از مجلس بن مقايسه كنيم و حتى در پست هاى كليدى در داخل نظام از آدرس جمعيت اسلامى فقط به يك سمت ، يك ولايت و يك زبان توجه صورت گرفته ، در حاليكه اين حزب مانند حزب اسلامى اقوام ديگر و شخصيت هاى نخبه از هموطنان پشتون و اقوام ديگر را با خود داشتند. 

اگر فضاى سياسى اين دو حزب با نفوذ اسلامى در محوريت خانواده خلاصه بگردد و فقط فرزندان ، دامادان و اقارب نزديك مورد اعتبار و تائيد مقام رهبرى و بعد از فوت و ارتحال ملكوتى رهبر وارثين سياسى فقط فرزند و دامادان باشند ، بدون شك كه فاتحه اين احزاب خوانده ميشود. 

انا لله و انا اليه راجعون