گسترش اسلام در اروپا و خشم فرانسه

فضل الرحمن فقیهی هروی

به دنبال کشته شدن یک معلم فرانسویِ توهین کننده به پیامبر بزرگوار اسلام صلی الله علیه وسلم در فرانسه، دولت و مقامات بلندپایۀ دولتی آن کشور، رسمًا فیلم‌هایی را در مراکز و تجمعات شهرها پخش و نشر می‌کنند که بار دیگر، اسلام را به تمسخر می‌گیرد و موجب اهانت به عقیده و عمل مسلمانان جهان است.

این عمل‌کرد، هرچند ظاهرًا گویا بهانۀ انتقام‌جویی از قتل آن معلم است، اما حقیقت دیگری در زیر پرده دارد که قابل تأمُّل و تعمُّق است.

حقیقت این است که اسلام با خوبی‌ها و مزایایی که دارد، هر روز در غرب و در اروپا در حال گسترش است. هرروز اهل دانش و خرد در اروپا، با مطالعۀ منابع این دین پاک و آسمانی، به حقانیت آن اقرار می‌کنند و به این آیین راستین، مشرّف می‌شوند. این گرایش اهل مطالعه و تحقیق به اسلام عزیز، به اساس واقعیت‌های عینی در فرانسه بیشتر محسوس است و لذا در آن کشور برای زمامداران سیاسی، موجب حساسیت بیشتر شده است.

موج گسترش اسلام عزیز در اروپا و به‌ویژه در فرانسه، پایه‌های فکری زمامداران اروپا را آهسته آهسته به لرزه در می‌آورد و سیاسیون آنجا را به وحشت انداخته است. لذا در پی بهانه‌جویی برای ایجاد تنش و تشنج میان مسلمانان و غیر مسلمانان هستند تا از این طریق راه را برای انتقام‌جویی از مسلمانان هموار سازند و در نتیجه جلو رشد اسلام و گسترش آن در آن کشور را بگیرند.

با چنین وضعی، دولت‌مردان و سیاسیون فرانسه می‌کوشند از هر گزینه‌یی استفاده کنند، احساسات مسلمانان را جریحه دار سازند و آنان را به عکس‌العمل‌های پرخاشگرانه و انتقام جویانه وادار گردانند. نشان دادن کاریکاتورهای توهین آمیز به اسلام در صنف تاریخ به شاگردان توسط معلم مقتول، همین هدف را، به گونۀ غیر مستقیم، دنبال می‌کرده است. هیچ عقل سلیم و هیچ نظام آموزشی انسانی در طول تاریخ، مشروع نمی‌داند و تقاضا نمی‌کند که یک معلم، مواد درسی خود را طوری ارائه کند که شاگردان خویش را به چنین واکنشی وادار گرداند. بلکه همه نظام‌های آموزشی جهان به ایجاد مهر و محبت میان شاگرد و استاد، تأکید می‌ورزند؛ نه به ایجاد خشونت و نفرت!

حادثۀ به قتل رسیدن معلم اهانت‌گر به پیامبر اسلام، توسط شاگردش یک عمل شخصی بوده که توسط یک نفر صورت گرفته و کار گروهی نبوده است تا به همه مسلمانان فرانسه و جهان نسبت داده شود. همچنان کردار توهین آمیز آن معلم و توهین او به پیامبر اسلام، آنهم در صنف درسی، با منطق عقلانی همه آیین‌های جهانی و نظام‌های آموزشی دنیا، در تضاد بوده، محکوم و نادرست دانسته می‌شود.

با چنین انتباهی از حادثۀ قتل معلم فرانسوی و پخش فیلم‌های توهین آمیز به اسلام و پیامبر اسلام که رسمًا در مجامع عمومی و منظر عموم مردم در فرانسه نمایش داده می‌شود، می‌توان به چند نکته پی برد و اشاره داشت:

1. عملکرد توهین‌آمیز معلم فرانسوی به پیامبر اسلام، عملی خلاف تمام شرایع الهی و آسمانی و حتی آیین‌های جهانی در طول تاریخ بوده است. اما دولت فرانسه و کشورهای غربی، دیدگاه خود را بر آن متمرکز نساخته‌اند و آن را محکوم ننموده‌اند؛ بلکه یکجانبه به واکنش شاگردی پرداختند که معلمش را انتقام‌جویانه به قتل رساند.

2. عملکرد توهین آمیز معلم در صنف، با موازین و معیارهای آموزشی همه شرایع الهی و قوانین وضعی جهانی در تضاد بوده است. او حق نداشته که چنین عملی را در صنف درسی مرتکب شود. اما دولت فرانسه به تقبیح عمل توهین آمیز معلم که باعث قتلش شده نپرداخته؛ بلکه آن را دست آویزی برای انتقام جویی از اسلام و مسلمانان ساخته است.

3. قتل معلم به سبب توهین او به مقدسات اسلامی، در واقع، معلول کار خودش بوده است. از اینرو خودش در قدم نخست مقصر بوده که زمینۀ این کار را مساعد ساخته است؛ اما کشورهای اروپایی و به‌ویژه فرانسه به این موضوع نپرداخته‌اند و او را مقصر ندانسته‌اند.

4. قتل معلم توسط شاگردش، یک عمل شخصی بوده که توسط یک شخص انجام شده است. از اینرو این عمل، با هیچ منطقی نباید به عموم مسلمانان فرانسه و جهان نسبت داده شود. انتساب این عمل به همه مسلمانان و انتقام‌جویی از ایشان، هیچ منطق عقلانی ندارد. این عمل، هم با موازین شرایع الهی برابری ندارد و هم با قوانین وضعی حقوقی جهانی در تضاد است.

5. نشر و پخش فیلم‌های توهین آمیز به اسلام و مسلمانان، بعد از حادثۀ قتل معلم فرانسوی، توسط دولت فرانسه، در مجامع عمومی و منظر عامۀ مردم، هیچ منطق عقلانی ندارد و خلاف همه موازین و معیارهای شرایع الهی و قوانین وضعی جهانی است. اما با وجودی که دولت و مقامات سیاسی فرانسه این عمل خلاف را انجام می‌دهند، نهادهای حقوق بشری جهانی، و سازمان ملل در برابر این عمل فرانسه، کدام واکنش جدّی نشان نداده و سکوت اختیار کرده‌اند. حالانکه همیشه ملل مسلمان و جوامع اسلامی را همین نهادهای دروغین به نقض آزادی بیان و تعرض به سایر آیین‌ها متهم می‌دارند.

6. سیاسیون و دولت فرانسه از گسترش اسلام در هراس‌اند و با پخش فیلم‌های توهین آمیز به اسلام، می‌خواهند مسلمانان آنجا را به واکنش‌های خشونت‌آمیز وادار سازند تا فضای آنجا را تنش‌آلود و تشنج‌بار گردانند. بعد از آن مسلمان را آشوبگر معرفی بدارند و بدین بهانه، به سرکوب مسلمانان و تصفیۀ فرانسه از وجود شان اقدام نمایند.

7. مسلمانان فرانسه و جهان، باید بدانند که عملکرد مقامات فرانسوی و اروپایی در برابر حادثۀ توهین معلم به پیامبر اسلام در صنف، سپس قتل معلم توسط شاگرد، و به تعقیب آن، نمایش فیلم‌های توهین آمیز در مجامع عمومی فرانسه، سناریوی خطرناکی است که خشم فرانسه در برابر گسترش اسلام در آن کشور را به نمایش می‌گذارد. مشاهده می‌شود که فرانسه در پیِ برنامه‌ریزی است تا بتواند جلوِ گسترش اسلام در آن کشور را بگیرد و از اینرو از هر بهانه‌یی برای مهارکردن گسترش اسلام و سرکوب مسلمانان در آن کشور کار می‌گیرد.

8. مسلمانان در فرانسه و اروپا و در همه جهان، باید با این عملکردها، نه احساساتی و زودگذر، بلکه هوشیارانه و منطقی مقابله کنند و با برنامه‌ریزی‌های آموزشی- تربیتی و اخلاقی، در پی پخش و نشر هرچه بیشتر آموزه‌های متعالی و مزایای اسلام عزیز باشند. بدین گونه به توفیق پروردگار، اسلام عزیز در قلب کشورهای اروپایی انتشار خواهد یافت و روزی خواهد رسید که آینده در قلمرو این آیین پاک و آسمانی باشد.

{يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ} [الصف: 8]

(می‌خواهند تا نور الله را با دهن‌های شان خاموش سازند؛ و الله کامل کنندۀ نور خویش است؛ اگرچه کافران را ناخوش آید).